|
Nascente ergo illo puero, quem Israelitarum et Gentium Prophetae
utriusque populi salvatorem fore praedixerant, Magi de terra Hevilath
ducti stella, ad eum cum muneribus longo admodum itinere venerant.
Qui oblatis muneribus, et adorato per tempus puero, reversi sunt;
non eadem tamen via qua venerunt, sed per aliam ad patriae loca remeare
moniti divino famine curabant (Matth. II, 1-12). De hac
autem stella, quod ab Jerusalem pergentibus Magis usque ad Bethlehem
dux itineris fuit, Evangelii dicta exponunt. Caeterum vero qui de
terra sua usque Jerusalem hanc ducem sui itineris habuisse Magos
existimant, ex evangelica auctoritate firmare non possunt: quoniam
Magi in terra sua cum essent, excellentem sideribus stellam videntes,
Dei esse et regis, qui juxta prophetias tam ipsorum quam
ecclesiasticas (Num. XXIV, 17), ex Israel nasceretur, seu
ex propria eorum scientia, seu angelica admonitione intelligentes, ad
terram Israel venerunt; et ad Jerosolymam, ubi totius provinciae
principatus fuerat, venientes, de rege nato et pariter Deo
perquirunt. Unde inventis Israelitarum oraculis vatum de eodem nato,
ubi nascendi locum acciperet (Micheae V, 2), monente subdolo
sermone rege, alacres pergunt. Egressique urbem, mox ducem itineris
ad Christum stellam sequentes deveniunt. De ista vero stella, utrum
stella simpliciter, an angelus, an Spiritus sanctus accipiatur, etsi
catholico sensui nihil repugnat, cum de singulis disputatum fuerit,
arbitris majoribus eligendi liberam voluntatem ingenioli nostri mensura
concedet. Si enim simpliciter stellam accipiendam esse quis maluerit,
a caeteris stellis in hoc ducatu quomodo deviavit? Quarum natura ab
initio condita, in firmamento coeli constituta fuisse dignoscitur,
sicut libri Geneseos auctoritate manifestatur (Gen. I, 17).
Si ergo in firmamento coeli maneret, inter Bethlehem et Jerusalem
dux fieri ambulantibus qualiter posset? Et si per aera, sagittae
more, quamvis paulo lentiore cursu propter sequentes pervolaret,
assuctum in firmamento locum et cursum interim desereret. Quod nec
majoribus quidem luminaribus accidisse Scripturae describunt, cum in
signis aut steterunt, aut reversa sunt. Nisi forte aereus ille
ignis, qui tale ministerium accepit, propter similitudinem, sicut in
multis diximus, stellae vocabulum accepit. Aut si angelus habitu
stellae hoc ministerium fecit, quid repugnat, dum se Angeli quando se
hominibus ostendunt, in multos transformant habitus? Quomodo et
Moysi in Oreb de rubo angelus ignita facie loquebatur (Exod.
III, 2), et velut miles armatus Josue filio Nun extra castra in
Galgalis ostenditur (Josue V, 13). In currum et equos igneos
in ascensione Eliae Angeli finguntur (IV Reg. II, 11). Et
quando Elisaeus pueri sui oculos aperuit, in eisdem habitudinibus
Angeli manifestantur (Id. VI, 17). In forma hospitum
Abrahae et Loth conspectibus se praebuerunt (Gen. XVIII, 2;
XIX, 1): et Manue et uxor ejus prophetali habitu loquentem ad
eos angelum viderunt (Judic. XIII, 9). Nimirum eorum et ista
vice angelus dux Magorum efficitur, qui astrologis in stellae
similitudinem et clarissimi sideris fulgorem transformatur. Licet enim
in imagine rerum, quae Joanni in Apocalypsi sua per visionem
dicuntur, huic tamen intellectui non contra facit, Stellae septem,
Ecclesiarum septem Angeli sunt (Apoc. I, 20). Unde quamvis
in spiritu, dum tamen stellae Angeli dicuntur, quid repugnat, si
etiam in hoc loco stella angelus dictus esse sentiatur? Vel certe si
neque angelus, neque stella firmamenti, neque alius quispiam ignis
haec stella fuisse dignoscitur; Spiritus ergo sanctus stella haec
fieri concedatur. Qui sicut postmodum corporali specie columbae
descendit super Jesum Dominum in Jordane (Matth. III, 16;
Luc. III, 22); sic Gentes adoratrices, stellae specie duxit
ad cunabula Domini nascentis in carne. De quo per parabolam Balaam
astrologus loquebatur, Orietur stella ex Jacob (Num. XXIV,
17), rutilum scilicet lumen spiritualis gratiae Christi, qua nox
infidelitatis Gentium illuminatur. Sicut ergo in igne super
Apostolos postea in coenaculo Sion descendit (Act. II, 3),
ita in specie stellae Magos ad Dominum Spiritus sanctus deduxit.
|
|
