|
42. Quid ergo hic Novi Testamenti auctoritates colligam, ubi
dictum est, Tribulatio patientiam operatur, patientia probationem,
probatio spem (Rom. V, 3, 4); et non solum dictum, sed etiam
exemplis eorum qui dixerunt, probatum atque firmatum, de Veteri
potius Testamento, in quod illi rabide saeviunt, excitabo exemplum
patientiae. Neque illum memorabo virum, a quo in magnis cruciatibus
corporis et horribili tabe membrorum, non modo sustinentur humana, sed
divina etiam disputantur. In cujus singulis vocibus satis elucet, si
quis aequo animo attendat, quanti pendenda sint ista, quae cum volunt
homines per dominationem tenere, ab his ipsis potius per cupiditatem
tenentur, et rerum mortalium servi fiunt, dum imperite domini esse
desiderant. Amisit namque ille omnes divitias, et factus repente
pauperrimus, tam inconcussum animum tenuit et infixum Deo, ut satis
demonstraret, non illas sibi fuisse magnas, sed se illis, sibi autem
Deum (Job I, II). Quo animo si esse possent nostri temporis
homines, non magnopere in Novo Testamento ab istorum possessione
prohiberemur, ut perfecti esse possemus. Multo enim mirabilius est
non inhaerere istis, quamvis possideas, quam omnino ea non possidere.
43. Sed quoniam de dolore atque cruciatibus corporis tolerandis nunc
agitur, relinquo istum virum, licet magnum, licet invictum, virum
tamen. Offerunt enim mihi Scripturae illae stupendae fortitudinis
feminam, et ad eam jam me transire compellunt. Quae cum septem
liberis tyranno atque carnifici prius viscera omnia, quam unum verbum
sacrilegum impendit: cum ejus hortatione filii roborarentur, in quorum
membris ipsa torquebatur, latura tamen etiam proprio munere, quod eos
ferre praeceperat (II Machab. VII). Quid ad tantam
patientiam, quaeso, addi potest? Quid tamen mirum si omnibus
medullis conceptus Dei amor, et tyranno, et carnifici, et dolori,
et corpori, et sexui, et affectui resistebat? An non audierat:
Pretiosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus (Psal. CXV,
15)? non audierat: Melior vir patiens fortissimo (Prov.
XVI, 32)? non audierat: Omne quod tibi applicitum fuerit,
accipe; et in dolore sustine; et in humilitate tua habe patientiam:
quoniam in igne probatur aurum et argentum (Eccli. II, 4, 5)?
non audierat: Vasa figuli probat fornax, et homines justos tentatio
tribulationis? (Id. XXVII, 6.) Imo vero et haec, et alia
plura perceperat, quae uno sancto Dei Spiritu, ut in istis Novi
Testamenti, sic in illis, qui soli adhuc erant, Libris divina
praecepta fortitudinis conscripta sunt.
|
|
