|
19. Sed quoniam ostendi, ut arbitror, de bonis et malis
generalibus, in quantis tenebris et in quanta falsitate versemini;
nunc videamus tria illa signacula, quae in vestris moribus magna laude
ac praedicatione jactatis. Quae sunt tandem ista signacula? Oris
certe, et manuum, et sinus. Quid est hoc? Ut ore, inquit, et
manibus, et sinu castus et innocens sit homo. Quid, si oculis,
auribus, naribus peccet? quid, si calcibus hominem affligat, vel
etiam necet? Quomodo istum tenebimus reum, qui nec ore, nec
manibus, nec sinu peccavit? Sed cum os, inquit, nomino, omnes
sensus qui sunt in capite, intelligi volo; cum autem manum, omnem
operationem; cum sinum, omnem libidinem seminalem. Quo ergo vultis
pertinere blasphemias? ad os, an ad manum? Est enim operatio ista
per linguam. Itaque si uno genere operationem omnem concluditis, cur
operationem pedum conjungitis manibus, linguae separatis? An, quia
lingua verbis significat aliquid, eam vultis sejungere ab ea operatione
quae non significandi gratia fit; ita ut definiatur signaculum manuum,
ab operatione mala, quae non significandi causa est, continentia?
Sed quid facturi estis, si quis peccet significando aliquid manibus,
ut fit cum scribimus, vel gestu aliquid quod intelligatur ostendimus?
hoc enim ori atque linguae tribuere non potestis, quia manibus fit.
Quid enim absurdius, quam ut cum tria dicantur signacula, oris,
manuum, et sinus, quaedam peccata deprehensa in manibus tribuantur
ori? Si autem operatio generalis manibus datur, quae tandem ratio est
pedum operationem huic addere, linguae non addere? Videtisne quomodo
novitatis appetitio comite errore in magnas deducatur angustias?
Tribus namque istis signaculis, quae nova quadam divisione
praedicatis, quomodo includatis omnium peccatorum purgationem non
invenitis
|
|
