|
36. Operae pretium est totam superstitiosae hujus abstinentiae
rationem cognoscere, quae ita redditur: Quoniam, inquit, membrum
Dei malorum substantiae commixtum est, ut eam refrenaret, atque a
summo furore comprimeret (sic enim dicitis), de commixta utraque
natura, id est boni et mali, mundus est fabricatus. Pars autem illa
divina ex omni parte mundi quotidie purgatur, et in sua regna
resumitur: sed haec per terram exhalans, et ad coelum tendens,
incurrit in stirpes, quoniam radicibus terrae affiguntur, atque ita
omnes herbas, et arbusta omnia fecundat et vegetat. Hinc animalia
cibum capiunt, quae si concumbunt, ligant in carne divinum illud
membrum, et a certo suo itinere aversum atque impeditum, erroribus
aerumnisque implicant. Itaque cibi qui de frugibus et pomis parantur,
si ad sanctos, id est ad Manichaeos veniant, per eorum castitatem,
et orationes, et psalmos, quidquid in eis est luculentum et divinum
purgatur , id est ex omni parte perficitur, ut ad regna propria sine
ulla sordium difficultate referatur. Hinc est quod mendicanti homini,
qui manichaeus non sit, panem vel aliquid frugum, vel aquam ipsam,
quae omnibus vilis est, dari prohibetis; ne membrum Dei, quod his
rebus admixtum est, suis peccatis sordidatum a reditu impediat.
37. Carnes autem jam de ipsis sordibus dicitis esse concretas.
Fugit enim aliquid partis illius divinae, ut perhibetis, dum fruges
et poma carpuntur; fugit cum affliguntur vel terendo vel molendo vel
coquendo, vel etiam mordendo atque mandendo. Fugit etiam in omnibus
motibus animalium, vel cum gestiunt, vel cum exercentur, vel cum
laborant, vel cum omnino aliquid operantur. Fugit etiam in ipsa
quiete nostra, dum in corpore, illa quae appellatur digestio,
interiore calore conficitur. Atque ita tot occasionibus divina
fugiente natura, quiddam sordidissimum remanet, unde per concubitum
caro formetur; cum anima tamen boni generis , quoniam quamvis
plurimum, non tamen totum bonum, memoratis illis motibus evolat.
Quocirca, cum anima etiam carnem deseruerit, nimias sordes reliquas
fieri, et ideo eorum qui vescuntur carnibus, animam coinquinari.
|
|
