|
65. Restat signaculum sinus, in quo multum incerta est castitas
vestra. Non enim concubitum, sed ut longe ante ab Apostolo dictum
est, vere nuptias prohibetis (I Tim. IV, 3), quae talis
operis una est honesta defensio. Hic non dubito vos esse clamaturos,
invidiamque facturos, dicendo, castitatem perfectam vos vehementer
commendare atque laudare, non tamen nuptias prohibere; quandoquidem
auditores vestri, quorum apud vos secundus est gradus, ducere atque
habere non prohibeantur uxores. Quae cum magna voce et magna
indignatione dixeritis, ego vos lenius interrogabo ad hunc modum:
nonne vos estis qui filios gignere, eo quod animae ligentur in carne,
gravius putatis esse peccatum, quam ipsum concubitum? Nonne vos estis
qui nos solebatis monere, ut quantum fieri posset, observaremus
tempus, quo ad conceptum mulier post genitalium viscerum purgationem
apta esset, eoque tempore a concubitu temperaremus, ne carni anima
implicaretur? Ex quo illud sequitur, ut non liberorum procreandorum
causa, sed satiandae libidinis habere conjugem censeatis. Nuptiae
autem, ut ipsae nuptiales tabulae clamant, liberorum procreandorum
causa, marem feminamque conjungunt: quisquis ergo procreare liberos
quam concumbere gravius dicit esse peccatum, prohibet utique nuptias;
et non jam uxorem, sed meretricem feminam facit, quae donatis sibi
certis rebus, viro ad explendam ejus libidinem jungitur. Si enim uxor
est, matrimonium est. Non autem matrimonium est ubi datur opera ne
sit mater: non igitur uxor. Quocirca nuptias prohibetis, nec ab hoc
crimine, quod olim a Spiritu sancto de vobis praedictum est, ulla vos
ratione defenditis.
66. Jamvero, cum vehementer satagitis ne per concubitum anima
ligetur in carne, et vehementer asseritis, per sanctorum cibum animam
de seminibus liberari, nonne confirmatis, o miseri, quod de vobis
homines suspicantur? Cur enim de tritico, et de faba, et de
lenticula aliisque seminibus, cum his vescimini, liberare vos velle
animam creditur, de animalium seminibus non credatur? Non enim, ut
ipsam carnem mortui animantis immundam esse dicitis, quod animam non
habet; hoc ita potestis et de animantis semine dicere, in quo animam,
quae apparebit in prole, colligatam esse censetis, et in quo ipsius
Manichaei animam implicatam fuisse fatemini. Et quia non possunt ab
auditoribus vestris purganda vobis talia semina afferri, quis non
suspicetur secretam de vobis ipsis inter vos fieri talem purgationem,
et ideo illis, ne vos deserant, occultari? Quae si non facitis,
quod utinam ita sit, videtis tamen quantae suspicioni vestra
superstitio pateat, et quam non sit hominibus succensendum id
opinantibus, quod de vestra professione colligitur, cum vos animas per
escam et potum, de corporibus et sensibus liberare praedicatis. Nolo
hic diutius immorari; et videtis quantus sit invectionis locus. Sed
quia et res talis est, ut eam potius reformidet quam insectetur
oratio, et propositum illud meum per totum sermonem animadverti
potest, quo statui nihil exaggerare, sed nudis quodammodo rebus et
rationibus agere, transeamus ad aliud.
|
|
