|
2. Fides in Christum ad salutem necessaria non est, si homo sine
illa potest juste vivere. Ac per hoc natura humani generis ex illius
unius praevaricatoris carne procreata, si potest sibi sufficere ad
implendam legem perficiendamque justitiam, de praemio debet esse
secura, hoc est, de vita aeterna, etiamsi in aliqua gente aut aliquo
superiore tempore fides eam latuit sanguinis Christi. Non enim
injustus Deus, qui justos fraudet mercede justitiae, si eis non est
annuntiatum sacramentum divinitatis et humanitatis Christi, quod
manifestatum est in carne (I Tim. III, 16). Quomodo enim
crederent quod non audierunt? aut quomodo audirent sine praedicante?
Fides enim ex auditu, sicut scriptum est; auditus autem per verbum
Christi (Rom. X, 14, 17). Sed dico, inquit, Numquid non
audierunt? In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis
terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5). Sed antequam hoc
inciperet fieri, antequam denique usque ad fines totius orbis terrae
praedicatio ipsa perveniat; quoniam non desunt adhuc ultimae gentes,
licet ut perhibetur paucissimae, quibus hoc nondum fuerit praedicatum;
quid faciet humana natura, vel quid fecit, quae vel ante non audierat
hoc futurum, vel adhuc non comperit factum, nisi credendo in Deum,
qui fecit coelum et terram, a quo et se factam naturaliter sentit, et
recte vivendo ejus impleat voluntatem, nulla fide passionis Christi et
resurrectionis imbuta? Quod si fieri potuit aut potest, hoc et ego
dico, quod de lege dixit Apostolus: Ergo Christus gratis mortuus
est. Si enim hoc ille dixit de lege quam accepit gens una Judaeorum;
quanto justius dicitur de lege naturae, quam accepit universum genus
humanum, Si per naturam justitia, ergo Christus gratis mortuus est?
Si autem non gratis Christus mortuus est, ergo omnis humana natura
justificari et redimi ab ira Dei justissima, hoc est, a vindicta,
nullo modo potest, nisi per fidem et sacramentum sanguinis Christi.
|
|
