|
47. Christum ad quid necessarium nobis fuisse putavit Pelagius.
Sed putat fortasse ideo necessarium esse Christi nomen, ut per ejus
Evangelium discamus quemadmodum vivere debeamus, non etiam ut ejus
adjuvemur gratia, quo bene vivamus. Vel hinc saltem confiteatur esse
miserabiles tenebras in animo humano, qui scit quemadmodum debeat
leonem domare, et nescit quemadmodum vivere. An et hoc ut sciat
sufficit ei liberum arbitrium lexque naturalis? Haec est sapientia
verbi, qua evacuatur crux Christi. Sed qui dixit, Perdam
sapientiam sapientum; quia ista crux non potest evacuari, profecto
istam sapientiam per stultitiam praedicationis, qua credentes
sanantur, evertit (I Cor. I, 17, 19, 21). Si enim
possibilitas naturalis per liberum arbitrium, et ad cognoscendum
quomodo vivere debeat, et ad bene vivendum sufficit sibi; ergo
Christus gratis mortuus est (Galat. II, 21); ergo evacuatum
est scandalum crucis. Cur non etiam ego hic exclamem? imo exclamabo,
et istis increpitabo dolore christiano: Evacuati estis a Christo,
qui in natura justificamini, a gratia excidistis (Id. V, 11,
4): ignorantes enim Dei justitiam, et vestram volentes
constituere, justitiae Dei non estis subjecti. Sicut enim finis
legis, ita etiam naturae humanae vitiosae salvator Christus est, ad
justitiam omni credenti (Rom. X, 3 et 4).
|
|
