|
50. Deus non jubet impossibilia. Verum est autem quod ait, Quod
Deus tam bonus quam justus talem hominem fecerit, qui peccati malo
carere sufficeret, sed si voluisset. Quis enim eum nescit sanum et
inculpabilem factum, et libero arbitrio atque ad juste vivendum
potestate libera constitutum? Sed nunc de illo agitur, quem semivivum
latrones in via reliquerunt, qui gravibus saucius confossusque
vulneribus non ita potest ad justitiae culmen ascendere, sicut potuit
inde descendere: qui etiam si jam in stabulo est, adhuc curatur
(Luc. X, 30, 34). Non igitur Deus impossibilia jubet: sed
jubendo admonet, et facere quod possis, et petere quod non possis.
Jam nunc videamus unde possit, unde non possit. Iste dicit:
Voluntate non est, quod natura potest. Ego dico: Voluntate quidem
non est homo justus, si natura potest: sed medicina poterit, quod
vitio non potest.
|
|
