|
67. Sub lege quis esse dicatur. Sed attendat etiam ipse, jam
baptizatis fuisse dictum, Caro concupiscit adversus spiritum, et
spiritus adversus carnem; ut non ea quae vultis faciatis. Et ne ab
ipsa pugna desides faceret, et per hanc sententiam laxamentum peccandi
dedisse videretur, adjungit, Quod si spiritu ducimini, non adhuc
estis sub lege (Galat. V, 17, 18). Sub lege est enim, qui
timore supplicii quod lex minatur, non amore justitiae, se sentit
abstinere ab opere peccati, nondum liber nec alienus a voluntate
peccandi. In ipsa enim voluntate reus est, qua mallet, si fieri
posset, non esse quod timeat, ut libere faciat quod occulte
desiderat. Ergo si spiritu, inquit, ducimini, non adhuc estio sub
lege: utique lege quae timorem incutit, non tribuit charitatem; quae
charitas Dei diffusa est in cordibus nostris, non per legis litteram,
sed per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom. V, 5). Haec
est lex libertatis, non servitutis; quia charitatis utique, non
timoris: de qua et Jacobus apostolus ait, Qui autem perspexerit in
legem perfectam libertatis (Jacobi I, 25). Unde et ille, non
quidem jam lege Dei terrebatur ut servus, sed condelectabatur ei
secundum interiorem hominem: videt tamen adhuc aliam legem in membris
suis repugnantem legi mentis suae. Ita et hic, Si spiritu, inquit,
ducimini, non adhuc estis sub lege. In quantum quisque spiritu
ducitur, non est sub lege: quia in quantum condelectatur legi Dei,
non est sub legis timore: quia timor tormentum habet (I Joan.
IV, 18), non delectationem.
|
|
