|
Nuptiarum propria et naturalia bona exponit. In illis bonis non
computandam carnis concupiscentiam probat: hanc enim omnino esse
malum, quod non de nuptiarum natura venit, sed ex antiquo peccato
nuptiis accidit: quo tamen malo nuptiae bene utuntur ad liberorum
procreationem. Propter hanc vero concupiscentiam fieri, ut etiam de
legitimis nuptiis filiorum Dei, non filii Dei, sed filii saeculi
nascantur, qui peccati vinculo, licet ab eo per gratiam liberatis
parentibus, obstricti sunt, atque sub diaboli potestate captivi, nisi
eadem similiter Christi gratia liberentur. Explicat quomodo
concupiscentia in baptizatis maneat actu, non reatu. Baptismi
sanctitate non hunc tantummodo originalem reatum, sed peccata alia et
omnia prorsus hominum mala auferenda esse docet. Tandem
concupiscentiae malum a nuptiarum bonitate distinguendum esse,
Ambrosii auctoritate confirmat.
|
|
