|
14. Ante Christum tempus nubendi, post Christum continendi tempus
est. Haec enim propagatio filiorum, quae in sanctis patribus propter
generandum et conservandum populum Dei, in quo prophetiam Christi
praecedere oportuit, officiosissima fuit, nunc jam non habet illam
necessitatem. Patet quippe jam ex omnibus gentibus spiritualiter
gignendorum, undecumque carnaliter nati fuerint, copia filiorum. Et
quod scriptum est, Tempus amplectendi, et tempus continendi ab
amplexu (Eccle. III, 5); per illud atque hoc tempus agnoscitur
distributum. Illud quippe fuit amplectendi, hoc autem continendi ab
amplexu.
15. Itaque et Apostolus cum hinc loqueretur, ait: Hoc autem
dico, fratres: tempus breve est; reliquum est et ut qui habent uxores
tanquam non habentes sint; et qui flent, tanquam non flentes; et qui
gaudent, tanquam non gaudentes; et qui emunt, tanquam non possidentes
; et qui utuntur hoc mundo, tanquam non utantur: praeterit enim
figura hujus mundi. Volo vos sine sollicitudine esse. Haec omnia,
ut exponendo aliquid hinc breviter dicam, sic existimo intelligenda.
Hoc, inquit, dico, fratres: tempus breve est: non adhuc populus
Dei propagandus est generatione carnaliter, sed jam regeneratione
spiritualiter colligendus. Reliquum est ergo, ut et qui habent
uxores, non carnali concupiscentiae subjugentur; et qui flent
tristitia praesentis mali, gaudeant spe futuri boni; et qui gaudent
propter temporale aliquod commodum, timeant aeternum judicium; et qui
emunt, sic habendo possideant, ut amando non haereant; et qui utuntur
hoc mundo, transire se cogitent, non manere. Praeterit enim figura
hujus mundi. Volo vos, inquit, sine sollicitudine esse: hoc est,
volo sursum cor in his quae non praetereunt, vos habere. Deinde
subjungit et dicit: Qui sine uxore est, cogitat ea quae sunt
Domini, quomodo placeat Domino: qui autem matrimonio junctus est,
cogitat quae sunt mundi, quomodo placeat uxori (I Cor. VII,
29-33). Atque ita quodam modo exponit quod supra dixerat, Qui
habent uxores, tanquam non habentes sint. Qui enim sic habent
uxores, ut cogitent ea quae sunt Domini, quomodo placeant Domino,
nec in his quae sunt mundi, cogitent placere uxoribus, tanquam non
habentes sunt. Quod facilius fit , quando et uxores tales sunt, ut
eis mariti non ideo placeant, quia divites, quia sublimes, quia
genere nobiles, quia carne amabiles: sed quia fideles, quia
religiosi, quia pudici, quia viri boni sunt.
|
|
