|
17. In usu conjugis quid sine culpa, quid cum veniali culpa, quid
cum mortali. Sed tamen aliud est, non concumbere nisi sola voluntate
generandi, quod non habet culpam; aliud, carnis concumbendo appetere
voluptatem, sed non praeter conjugem, quod venialem habet culpam.
Quia etsi non causa propagandae prolis concumbitur, non tamen hujus
libidinis causa propagationi prolis obsistitur, sive voto malo, sive
opere malo. Nam qui hoc faciunt quamvis vocentur conjuges, non sunt,
nec ullam nuptiarum retinent veritatem, sed honestum nomen velandae
turpitudini obtendunt . Produntur autem quando eo usque
progrediuntur, ut exponant filios, qui nascuntur invitis . Oderunt
enim nutrire vel habere, quos gignere metuebant. Itaque cum in suos
saevit, quos nolens genuit tenebrosa iniquitas, clara iniquitate in
lucem promitur, et occulta turpitudo manifesta crudelitate
convincitur. Aliquando eo usque pervenit haec libidinosa crudelitas,
vel libido crudelis, ut etiam sterilitatis venena procuret; et si
nihil valuerit , conceptos fetus aliquo modo intra viscera exstinguat
ac fundat, volendo suam prolem prius interire quam vivere; aut si in
utero jam vivebat, occidi antequam nasci. Prorsus si ambo tales
sunt, conjuges non sunt: et si ab initio tales fuerunt, non sibi per
connubium, sed per stuprum potius convenerunt. Si autem non ambo sunt
tales, audeo dicere, aut illa est quodammodo meretrix mariti, aut
ille adulter uxoris.
|
|
