|
19. Nuptialia bona. In nuptiis tamen bona nuptialia diligantur,
proles, fides, sacramentum. Sed proles, non ut nascatur tantum,
verum etiam ut renascatur: nascitur namque ad poenam, nisi renascatur
ad vitam. Fides autem, non qualem habent inter se etiam infideles
zelantes carnem. Quis enim vir, quamlibet impius, vult adulteram
uxorem? aut quae mulier, quamlibet impia, vult adulterum virum? Hoc
in connubio bonum naturale est quidem, carnale tamen. Sed membrum
Christi conjugis adulterium conjugi debet timere, non sibi; et a
Christo sperare fidei praemium, quam exhibet conjugi. Sacramentum
vero, quod nec separati nec adulterati amittunt, conjuges concorditer
casteque custodiant . Solum est enim quod etiam sterile conjugium
tenet jure pietatis, jam spe fecunditatis amissa propter quam fuerat
copulatum. Haec bona nuptialia laudet in nuptiis, qui laudare vult
nuptias. Carnis autem concupiscentia non est nuptiis imputanda, sed
toleranda. Non est enim ex naturali connubio veniens bonum, sed ex
antiquo peccato accidens malum.
|
|
