|
25.
inquit,
|
“
corporum, commixtio, cum calore, cum voluptate, cum semine, a
Deo facta, et pro suo modo laudabilis approbatur, quae aliquando
etiam amplum efficitur munus piorum.
”
|
|
Dixit,
dixit,
dixit,
non tamen dicere ausus est, Cum libidine; quare, nisi quia nominare
erubescit, quam laudare non erubescit ? Munus autem piorum propagatio
est fecunda filiorum, non commotio pudenda membrorum: quam non haberet
in generandis filiis natura sana, nunc autem habet eam natura vitiata.
Ac per hoc et qui inde nascitur indiget renasci, ut sit membrum
Christi; et de quo nascitur, si jam renatus est, indiget liberari ab
ea quae in corpore mortis hujus est lege peccati. Quae cum ita sint,
quomodo adjungit et dicit,
|
“
Confitearis ergo necesse est, originale quod finxeras, interiisse peccatum?
”
|
|
Non ego finxi originale peccatum, quod catholica fides credit
antiquitus: sed tu, qui hoc negas, sine dubio es novus haereticus.
Sub diabolo autem sunt, judicio Dei, omnes cum peccato generati, si
non fuerint in Christo regenerati.
|
|
