|
1. Inter militiae tuae curas et illustris personae quam pro meritis
gestas, actusque reipublicae necessarios, fili dilectissime et
honorande Valeri, tanto studio te adversus haereticos in eloquia
divina flagrare, satis dici non potest, quanta mentis jucunditate
delecter. Itaque posteaquam legi litteras Sublimitatis tuae, quibus
de libro quem ad te scripsi gratias agis; sed et admones, ut per
fratrem et coepiscopum meum Alypium audiam, quid de quibusdam locis
ejusdem libri haeretici disputationis assumant; ad hoc scribendum
excitatus sum. Et quia non tantum relatu memorati mei fratris id
didici, verum etiam prolatas ab eo chartulas legi, quas post ejus de
Ravenna profectionem Romam mittere ipse curasti: ubi adversariorum
potui vaniloquia reperire, ad ea respondere, adjuvante Domino,
quanta possum veritate et Scripturarum divinarum auctoritate,
proposui.
|
|
