CAPUT XIX.

34. Attende sequentia:

“ Quod autem, ”

inquit,

“ filii ex conjugio suscepti naturaliter boni sunt, Apostolo dicente discamus, qui ait de improbis: Relicto naturali usu feminae, exarserunt in de sideria sua, invicem masculi in masculos turpitudinem operantes (Rom. I, 27). Ostendit ergo, ”

inquit,

“ usum feminae et naturalem esse, et pro suo modo laudabilem: flagitium autem ex voluntate propria exerceri contra institutionis pudorem. Merito itaque, ”

inquit,

“ et in bene utentibus genus concupiscentiae modusque laudatur, et in turpibus excessus ejus punitur. Denique eodem tempore Deus Abrahae et Sarae marcentia aevo membra vegetavit ”

(Gen. XXI, 1),

“ quo in Sodomis ipsa igneo imbre punivit ”

(Id. XIX, 24, 25).

“ Si igitur putas, ”

inquit,

“ accusandum membrorum vigorem, quoniam per ipsum Sodomitae flagitiis obliti sunt; accusabis etiam creaturam panis et vini, quoniam hinc quoque eos peccasse Scriptura divina significavit. Dicit enim Dominus per Ezechielem prophetam: Verumtamen hae iniquitates Sodomae sororis tuae, superbia, in saturitate panum et abundantio vini fluebant ipsa et filii ejus, et manum pauperis et egentis non adjuvabant ”

(Ezech. XVI, 49).

“ Elige jam, ”

inquit,

“ utrum mavis: aut reputa divino operi commixtionem corporum, aut creaturam panis et vini similiter malam esse defini. Quod si feceris, aperte Manichaeus esse convinceris. Concupiscentiae autem naturalis qui modum tenet, bono bene utitur; qui modum non tenet, bono male utitur. Quid dicis ergo, ”

inquit:

“ Ita nuptiarum bonum malo originali, quod inde trahitur, non potest accusari; sicut adulteriorum malum bono naturali, quod inde nascitur, non potest excusari ”

(De Nupt. et Concup., lib. 1, n. 1)?

“ His sermonibus, ”

inquit,

“ quod negaveras concessisti, quod concesseras sustulisti: et nihil magis laboras, quam ut parum intelligaris. Ostende sine commixtione nuptias corporales: aut unum aliquod huic operi nomen imponito, et vel bonum, vel malum conjugium nuncupato. Spopondisti utique bona te definire conjugia: si conjugium bonum, si homo fructus conjugii bonus, si hic fructus opus Dei malus esse non potest, qui per bonum ex bono nascitur; ubi igitur originale malum, quod tot praejudiciis interemptum est? ”