|
27. Evangelium non recte intellectum a pigris. Jocose deridentur
ignavi. Monachi sese includentes, ut a nullo videantur per multos
dies. Evangelicum praeceptum non cogitandi de crastino concordare cum
Apostolo. Nunc vero contra Apostolum Christi recitant Evangelium
Christi. Ita enim mirabilia sunt opera pigrorum, ut impediri velint
Evangelio, quod Apostolus ideo praecepit et fecit, ne impediretur
ipsum Evangelium. Et tamen si eos ex ipsis Evangelii verbis secundum
eorum intellectum vivere cogamus, priores nobis suadere conabuntur,
quam non ita sint intelligenda ut intelligunt. Certe enim propterea se
dicunt operari non debere, quia nec volucres coeli seminant, neque
metunt, de quibus nobis Dominus similitudinem dedit, ne de talibus
necessariis cogitemus. Cur ergo non attendunt quod sequitur? Neque
enim tantummodo hoc dictum est, quia non seminant, neque metunt; sed
adjectum est, neque congregant in apothecas (Matth. VI, 26).
Apothecae autem, vel horrea, vel verbum ex verbo , repositoria dici
possunt. Cur ergo isti manus otiosas et plena repositoria volunt
habere? Cur ea quae sumunt ex laboribus aliorum, recondunt et servant
unde quotidie proferatur? Cur denique molunt et coquunt? Hoc enim
aves non faciunt. Aut si reperiunt quibus hoc opus quoque
persuadeant, ut eis per singulos dies escas afferant praeparatas;
saltem sibi aquam vel de fontibus afferunt, vel de cisternis aut puteis
hauriunt et reponunt: hoc volatilia non faciunt. Sed si hoc placet,
studeant etiam boni fideles et Regis aeterni devotissimi provinciales,
fortissimis ejus militibus usque ad ista servire, ut sibi nec aquam
implere cogantur, si jam etiam illos qui tunc erant Jerosolymae novo
gradu justitiae supergressi sunt. Nam illis fame imminente, et per
Prophetas qui tunc erant ante praedicta, boni fideles ex Graecia
frumenta miserunt (Act. XI, 28-30); ex quibus credo quod
illi panem sibi fecerunt, aut certe faciendum curaverunt: quod aves
non faciunt. Sed si jam isti, ut dicere coeperam, etiam illos aliquo
gradu justitiae transierunt, et omnino in iis quae ad transigendam
vitam istam pertinent, sicut volucres agunt; ostendant nobis homines
servire volucribus, sicut sibi serviri volunt, nisi captis et
inclusis, quibus fides non habetur, ne volantes non redeant: et tamen
illae malunt frui libertate, et ex agris quantum satis est capere,
quam ab hominibus apposita et apparata sumere.
28. Proinde rursus istos alio sublimiore gradu justitiae
superabunt, qui se ita instituerint, ut quotidie in agros tanquam in
pastum pergant, et quo tempore invenerint carpant, ac sopita fame
revertantur. Sed plane propter agrorum custodes quam bonum esset, si
etiam pennas largiri Dominus dignaretur, ut servi Dei in agris
alienis inventi non tanquam fures comprehenderentur, sed tanquam sturni
fugarentur. Nunc vero ille quantum poterit, imitabitur avem, quem
capere venator non poterit. Sed ecce concedant omnes servis Dei, ut
cum volunt in eorum agros exeant, atque inde securi refectique
discedant: sicut populo Israel per legem praeceptum est ut in agris
suis furem nullus teneret, nisi qui secum aliquid vellet auferre; nam
qui nihil aliud attigisset quam id quod comedisset, liberum
impunitumque abire sinerent (Deut. XXIII, 24, 25). Unde
etiam spicas vellentibus discipulis Domini, de sabbato potius quam de
furto Judaei calumniati sunt (Matth. XII, 1, 2). Sed quid
erit agendum de his temporibus anni, quibus esca quae statim sumi
possit, in agris non invenitur? Quisquis aliquid domum quod sibi
coquendo praeparet auferre tentaverit, secundum istorum intellectum
audiet ex Evangelio: Pone; hoc enim aves non faciunt.
29. Verum et hoc concedamus, toto vertente anno posse in agris
reperiri vel ex arbore vel ex herbis, vel ex quibusque radicibus quod
in escam sumi possit incoctum, aut certe tanta exercitatio corporis
adhibeatur, ut ea quae coquenda sunt, etiam cruda assumpta non
noceant, possitque etiam hiemalibus quibuslibet asperitatibus ad pabula
procedi; atque ita fiat ut nihil praeparandum auferatur, nihil in
crastinum reponatur: non poterunt ista servare qui se per multos dies a
conspectu hominum separatos, et nulli ad se praebentes accessum,
includunt se ipsos viventes in magna intentione orationum. Hi enim
facillima quidem atque vilissima, secum tamen alimenta includere
consuerunt , quae in illos dies quibus a nullo videri statuerunt,
sufficiant: quod aves non faciunt. Et horum quidem exercitationem in
tam mirabili continentia, quandoquidem habent otium quo haec agant,
seque imitandos non superba elatione, sed misericordi sanctitate
proponant, non solum non reprehendo, sed quantum dignum est laudare
non possum. Quid tamen de his dicimus, secundum istorum intellectum
ex evangelicis verbis? An forte quo sunt sanctiores, eo sunt
volucribus dissimiliores, quia nisi reponant sibi escas in plurimos
dies, includere se ita, ut faciunt, non valebunt? Et utique
nobiscum audiunt, Nolite ergo cogitare in crastinum (Matth. VI,
34).
30. Quapropter, ut breviter complectar, isti qui ex Evangelii
perverso intellectu tam manifesta apostolica praecepta pervertere
moliuntur, aut non cogitent in crastinum, sicut volatilia coeli; aut
obtemperent Apostolo, sicut filii dilecti: imo utrumque faciant,
quia utrumque concordat. Neque enim contraria Domino suo moneret
Paulus servus Christi Jesu (Rom. I, 1). Hoc enim istis
aperte dicimus: Si volatilia coeli sic intelligitis in Evangelio, ut
nolitis operando manibus vestris victum tegumentumque procurare; nihil
etiam reponatis in crastinum, sicut nihil reponunt volatilia coeli.
Si autem aliquid reponere in crastinum, potest non esse contra
Evangelium ubi dictum est, Respicite volatilia coeli, quia neque
seminant, neque metunt, neque congregant in apothecas; potest etiam
non esse contra Evangelium nec contra similitudinem volatilium coeli,
vitam istam carnis corporalis operationis labore transigere.
|
|
