|
16. Si cupiditas ex mundo, quomodo ex humana voluntate. Quod quis
non sit ex mundo, non naturae est, sed gratiae. Hic dicet aliquis:
Si ex mundo est concupiscentia malorum, per quam fit ut mala omnia pro
eo quod ab illis concupiscitur perferant, quo modo ex eorum dicitur
voluntate? Quasi vero non et ipsi ex mundo sint, cum ab eis diligitur
mundus, deserto eo per quem factus est mundus. Serviunt enim
creaturae potius quam Creatori, qui est benedictus in saecula (Rom.
I, 25). Sive itaque mundi vocabulo Joannes apostolus dilectores
significaverit mundi, voluntas quae ex ipsis est, utique ex mundo
est: sive mundi nomine coelum et terram et quaecumque in eis sunt, hoc
est, universam complexus sit creaturam, voluntas procul dubio
creaturae, quae non est Creatoris, ex mundo est. Propter quod
talibus Dominus dicit: Vos de deorsum estis, ego de sursum sum: vos
de hoc mundo estis, ego non sum de hoc mundo (Joan. VIII,
23). Apostolis autem dicit: Si de mundo hoc essetis, mundus quod
suum est diligeret. Sed ne sibi amplius arrogarent, quam eorum
mensura poscebat, et hoc quod eos non esse dixit ex mundo, naturae
putarent esse, non gratiae: Quia vero, inquit, de mundo non estis,
sed ego elegi vos de mundo, propterea odit vos mundus (Id. XV,
19). Ergo de mundo erant : nam ut de mundo non essent, electi
sunt de mundo.
|
|
