|
3. Patientia iniquorum quanta. Intueamur ergo, charissimi, quanta
in laboribus et doloribus homines dura sustineant, pro rebus quas
vitiose diligunt, et quanto se his feliciores fieri putant, tanto
infelicius concupiscunt. Quanta pro falsis divitiis, quanta pro vanis
honoribus, quanta pro ludicris affectionibus periculosissima et
molestissima patientissime tolerantur! Pecuniae, gloriae, lasciviae
cupidos videmus, ut ad desiderata perveniant, adeptisque non careant,
soles, imbres, glacies, fluctus, et procellosissimas tempestates,
aspera et incerta bellorum, immanium plagarum ictus, et vulnera
horrenda, non inevitabili necessitate, sed culpabili voluntate
perferre. Verum hae licitae quodam modo videntur insaniae.
|
|
