|
11. Actualis et originalis peccati distinctio. Deinde
quod sequitur, In quo omnes peccaverunt, quam
circumspecte, quam proprie, quam sine ambiguitate dictum
est. Si enim peccatum intellexeris, quod per unum
hominem intravit in mundum, in quo omnes peccaverunt:
certe manifestum est alia esse propria cuique peccata, in
quibus hi tantum peccant, quorum peccata sunt; aliud hoc
unum, in quo omnes peccaverunt; quando omnes ille unus
homo fuerunt. Si autem non peccatum, sed ille unus homo
intelligitur, in quo uno homine omnes peccaverunt, quid
etiam ista est manifestatione manifestius? Nempe legimus
justificari in Christo qui credunt in eum, propter
occultam communicationem et inspirationem gratiae
spiritualis, qua quisquis haeret Domino unus spiritus
est, quamvis eum et imitentur sancti ejus: legatur mihi
tale aliquid de iis, qui sanctos ejus imitati sunt, utrum
quisquam dictus sit justificatus in Paulo aut in Petro,
aut in quolibet horum, quorum in populo Dei magna
excellit auctoritas; nisi quod in Abraham dicimur
benedici, sicut ei dictum est: Benedicentur in te omnes
gentes (Gen. XII, 3; Galat. III, 8):
propter Christum qui semen ejus est secundum carnem.
Quod manifestius dicitur, cum hoc idem ita dicitur:
Benedicentur in semine tuo omnes gentes (Gen.
XXII, 18). Dictum autem quemquam divinis
eloquiis, peccasse vel peccare in diabolo, cum eum iniqui
et impii omnes imitentur, nescio utrum quisquam reperiat:
quod tamen cum Apostolus de primo homine dixerit, In quo
omnes peccaverunt, adhuc de peccati propagine
disceptatur, et nescio quae nebula imitationis opponitur
.
12. Attende etiam quae sequuntur. Cum enim dixisset,
In quo omnes peccaverunt; secutus adjunxit, Usque ad
legem enim peccatum in mundo fuit: hoc est, quia nec lex
potuit auferre peccatum, quae subintravit ut magis
abundaret peccatum; sive naturalis lex, in qua quisque
jam ratione utens, incipit peccato originali addere et
propria; sive ipsa quae scripta per Moysen populo data
est. Si enim data esset lex, quae posset vivificare,
omnino ex lege esset justitia. Sed conclusit Scriptura
omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi
daretur credentibus (Galat. III, 21 et 22).
Peccatum autem non deputabatur, cum lex non esset. Quid
est, non deputabatur; nisi, Ignorabatur, et peccatum
esse non putabatur? Neque enim ab ipso Domino Deo
tanquam non esset habebatur, cum scriptum sit, Quicumque
sine lege peccaverunt, sine lege peribunt (Rom. II,
12).
|
|
