|
19. Confirmat ex propagatione peccatum esse,
quemadmodum et justitiam ex regeneratione. Quomodo et
omnes per Adam peccatores, et omnes per Christum justi.
Nam si sola imitatio facit peccatores per Adam, cur non
etiam per Christum sola imitatio justos facit? Sicut
enim, inquit, per unius delictum in omnes homines ad
condemnationem, sic et per unius justificationem in omnes
homines ad justificationem vitae. Proinde isti, unus et
unus, non Adam et Christus, sed Adam et Abel
constitui debuerunt. Quoniam cum multi nos in hujus vitae
tempore praecesserint peccatores, eosque imitati fuerint
qui posteriore tempore peccaverunt; ideo tamen volunt
isti, nonnisi Adam dictum, in quo omnes imitatione
peccaverint , quia primus hominum ipse peccavit. Ac per
hoc Abel dici debuit, in quo uno omnes similiter homines
imitatione justificentur, quoniam ipse primus hominum
juste vixit. Aut si propter quemdam articulum temporis ad
Novi Testamenti exordium pertinentem, Christus est
positus propter imitationem caput justorum: Judas ejus
traditor caput poni debuit peccatorum. Porro si propterea
Christus unus est in quo omnes justificentur, quia non
sola ejus imitatio justos facit, sed per spiritum
regenerans gratia: propterea et Adam unus est in quo
omnes peccaverunt, quia non sola ejus imitatio peccatores
facit, sed per carnem generans poena. Ob hoc etiam
dictum est, omnes et omnes. Neque enim qui generantur
per Adam, iidem ipsi omnes per Christum regenerantur:
sed hoc recte dictum est, quia sicut nullius carnalis
generatio nisi per Adam, sic spiritualis nullius nisi per
Christum. Nam si aliqui possent carne generari non per
Adam, et aliqui generari spiritu non per Christum; non
liquide omnes, sive hic, sive ibi dicerentur. Eosdem
autem omnes postea multos dicit; possunt quippe in aliqua
re omnes esse qui pauci sunt: sed multos habet generatio
carnalis, multos et spiritualis; quamvis non tam multos
haec spiritualis, quam illa carnalis. Verumtamen
quemadmodum illa omnes habet homines, sic ista omnes
justos homines: quia sicut nemo praeter illam homo, sic
nemo praeter istam justus homo: et in utraque multi.
Sicut enim per inobedientiam unius hominis peccatores
constituti sunt multi, ita per obedientiam unius hominis
justi constituentur multi.
20. Lex autem subintravit, ut abundaret delictum.
Hoc ad originale homines addiderunt jam propria
voluntate, non per Adam: sed hoc quoque solvitur
sanaturque per Christum; quia ubi abundavit peccatum,
superabundavit gratia : ut quemadmodum regnavit peccatum
in mortem, etiam quod non ex Adam traxerunt homines, sed
sua voluntate addiderunt; sic et gratia regnet per
justitiam in vitam aeternam. Non tamen aliqua justitia
praeter Christum, sicut aliqua peccata praeter Adam.
Ideo cum dixisset, quemadmodum regnavit peccatum in
mortem; hic non addidit, Per unum, aut, Per Adam:
quia supra dixerat etiam de peccato illo, quod subintrante
lege abundavit; et hoc utique non est originis, sed jam
propriae voluntatis. Cum autem dixisset, sic et gratia
regnet per justitiam in vitam aeternam; addidit, per
Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. V,
12-21): quia generante carne illud tantummodo
trahitur, quod est originale peccatum ; regenerante autem
spiritu, non solum originalis, sed etiam voluntariorum
fit remissio peccatorum.
|
|
