|
24. Infantes ut fideles, ita et poenitentes dicuntur.
Peccata sola inter Deum et homines separant. Ac ne quis
existimet ideo parvulos ad Baptismum afferri oportere,
quia sicut peccatores non sunt, ita nec justi sunt:
quomodo ergo quidam meritum hujus aetatis a Domino
laudatum esse commemorant, ubi ait, Sinite parvulos
venire ad me; talium est enim regnum coelorum (Matth.
XIX, 14)? Si enim hoc non propter humilitatis
similitudinem, quod humilitas parvulos faciat, sed
propter puerorum vitam laudabilem dictum est, profecto et
justi sunt. Non enim recte aliter dici potuit, Talium
est regnum coelorum, cum esse non possit nisi justorum.
Sed forte hoc quidem non congruenter dicitur, quod
parvulorum vitam laudaverit Dominus dicens, Talium est
regnum coelorum: cum verax sit ille intellectus quod
humilitatis similitudinem in parva aetate posuerit.
Verumtamen forsitan hoc tenendum est quod dixi, propterea
parvulos baptizari debere, quia sicut peccatores non
sunt, ita nec justi sunt. Sed cum dictum esset, Non
veni vocare justos, quasi ei responderetur, Quos ergo
vocare venisti? continuo subjunxit, sed peccatores in
poenitentiam (Luc. V, 32). Ac per hoc, quomodo
si justi sunt, ita etiamsi peccatores non sunt, non eos
venit vocare, qui dixit, Non veni vocare justos, sed
peccatores? Et ideo Baptismo ejus qui eos non vocat,
non tantum frustra, verum etiam improbe videntur irruere;
quod absit ut sentiamus. Vocat eos igitur medicus, qui
non est opus sanis, sed aegrotantibus, nec venit vocare
justos, sed peccatores in poenitentiam. Et ideo quia
suae vitae propriae peccatis nullis adhuc tenentur
obnoxii, originalis in eis aegritudo sanatur in ejus
gratia qui salvos facit per lavacrum regenerationis.
25. Dicet aliquis: Quomodo ergo et ipsi vocantur in
poenitentiam? Numquid tantillos potest aliquid
poenitere? Huic respondetur: Si propterea poenitentes
dicendi non sunt, quia sensum poenitendi non habent , nec
fideles dicendi sunt, quia similiter sensum credendi
nondum habent. Si autem propterea recte fideles
vocantur, quoniam fidem per verba gestantium quodam modo
profitentur; cur non prius etiam poenitentes habentur,
cum per eorumdem verba gestantium diabolo et huic saeculo
renuntiare monstrantur? Totum hoc in spe fit vi
Sacramenti et divinae gratiae, quam Dominus donavit
Ecclesiae. Caeterum quis ignorat quod baptizatus
parvulus, si ad rationales annos veniens non crediderit,
nec se ab illicitis concupiscentiis abstinuerit, nihil ei
proderit quod parvus accepit? Verumtamen si percepto
Baptismate de hac vita emigraverit, soluto reatu cui
originaliter erat obnoxius, perficietur in illo lumine
veritatis, quod incommutabiliter manens in aeternum,
justificatos praesentia Creatoris illuminat. Peccata
enim sola separant inter homines et Deum, quae solvuntur
Christi gratia, per quem mediatorem reconciliamur, cum
justificat impium.
|
|
