|
55. Colligit omnes egere morte Christi, ut
salventur. Parvuli non baptizati in damnatione erunt cum
diabolo. Quomodo omnes per Adam ad condemnationem, et
omnes per Christum ad justificationem. Nemo cum Deo
reconciliatur nisi per Christum. Quae cum ita sint,
neminem unquam eorum qui ad Christum accesserunt per
Baptismum, sana fides et sana doctrina putavit exceptum a
gratia remissionis peccatorum, nec esse posse alicui
praeter regnum ejus, aeternam salutem. Haec enim parata
est revelari in tempore novissimo (Id. I, 5), hoc
est, in resurrectione mortuorum, pertinentium non ad
mortem aeternam, quae secunda mors appellatur, sed ad
vitam aeternam, quam promittit non mendax Deus sanctis et
fidelibus suis; cujus vitae participes omnes non
vivificabuntur nisi in Christo, sicut in Adam omnes
moriuntur (I Cor. XV, 22). Quemadmodum enim
omnes omnino pertinentes ad generationem voluntatis carnis
non moriuntur, nisi in Adam in quo omnes peccaverunt:
sic ex his omnes omnino pertinentes ad regenerationem
voluntatis spiritus, non vivificantur nisi in Christo,
in quo omnes justificantur. Quia sicut per unum omnes ad
condemnationem, sic per unum omnes ad justificationem
(Rom. V, 18). Nec est ullus ulli medius locus,
ut possit esse nisi cum diabolo, qui non est cum
Christo. Hinc et ipse Dominus volens auferre de
cordibus male credentium istam nescio quam medietatem,
quam conantur quidam parvulis non baptizatis tribuere, ut
quasi merito innocentiae sint in vita aeterna, sed quia
non sunt baptizati, non sint cum Christo in regno ejus,
definitivam protulit ad haec ora obstruenda sententiam,
ubi ait: Qui mecum non est, adversum me est (Matth.
XII, 30). Constitue igitur quemlibet parvulum: si
jam cum Christo est, utquid baptizatur? Si autem, quod
habet veritas, ideo baptizatur, ut sit cum Christo,
profecto non baptizatus non est cum Christo, et quia non
est cum Christo, adversus Christum est; neque enim ejus
tam manifestam debemus aut possumus infirmare vel immutare
sententiam. Unde igitur adversus Christum, si non ex
peccato ? neque enim ex corpore et anima, quae utraque
Dei creatura est. Porro si ex peccato, quod in illa
aetate, nisi originale et antiquum? Una est quippe caro
peccati, in qua omnes ad damnationem nascuntur; et una
est caro in similitudine carnis peccati, per quam omnes a
damnatione liberantur. Nec ita dictum est omnes, velut
quicumque nascuntur in carne peccati, iidem ipsi omnes
mundari intelligantur per carnem similem carnis peccati;
non enim omnium est fides (II Thess. III, 2):
sed omnes pertinentes ad generationem connubii carnalis,
non nascuntur nisi in carne peccati; et omnes pertinentes
ad generationem connubii spiritualis, non mundantur nisi
per carnem similem carnis peccati: hoc est, illi per
Adam ad condemnationem, isti per Christum ad
justificationem. Tanquam si dicamus, verbi gratia, Una
est obstetrix in hac civitate, quae omnes excipit; et
unus est hic litterarum magister, qui omnes docet: neque
ibi intelligi possunt omnes, nisi qui nascuntur; neque
hic omnes, nisi qui discunt: non tamen omnes qui
nascuntur, litteras discunt. Sed cuivis claret, quod et
illic recte dictum est, Omnes excipit, praeter cujus
manus nemo nascitur; et hic recte dictum est, Omnes
docet, praeter cujus magisterium nemo discit.
56. Consideratis autem omnibus divinis testimoniis quae
commemoravi, sive singillatim de unoquoque disputans,
sive acervatim multa congestans, vel quaecumque similia
non commemoravi; nihil invenitur nisi quod universa
Ecclesia tenet, quae adversus omnes profanas novitates
vigilare debet, omnem hominem separari a Deo, nisi qui
per mediatorem Christum reconciliatur Deo, nec separari
quemquam nisi peccatis intercludentibus posse. Non ergo
reconciliari nisi peccatorum remissione, per unam gratiam
misericordissimi Salvatoris, per unam victimam verissimi
Sacerdotis: ac sic omnes filios mulieris, quae serpenti
credidit, ut libidine corrumperetur (Gen. III,
1-6), non liberari a corpore mortis hujus, nisi per
Filium Virginis, quae angelo credidit, ut sine libidine
fetaretur (Luc. I, 26-38).
|
|
