|
67. De infantium ignorantia, et unde sit. Illas,
inquam, consideremus tenebras mentis utique rationalis,
in quibus et Deum prorsus ignorant, cujus Sacramentis
etiam cum baptizantur obsistunt: in has quaero unde et
quando submersi sint. Itane vero eas hic contraxerunt,
et in hac vita sua jam propria per nimiam negligentiam
obliti sunt Deum, prudentes vero et religiosi vixerunt
vel in uteris matrum? Dicant ista qui ausi fuerint,
audiant qui voluerint, credant qui potuerint: ego autem
puto, quod omnes quorum mentes non obnubilat defendendae
suae sententiae pervicacia, haec sentire non possunt. An
nullum est ignorantiae malum, et ideo nec purgandum? Et
quid agit illa vox, Delicta juventutis et ignorantiae
meae ne memineris (Psal. XXIV, 7)? Etsi enim
damnabiliora peccata sunt, quae ab scientibus
committuntur: tamen si ignorantiae peccata nulla essent,
hoc non legeremus quod commemoravi, Delicta juventutis et
ignorantiae meae ne memineris. In illas igitur
ignorantiae densissimas tenebras, ubi anima infantis
recentis ab utero, utique anima hominis, utique anima
rationalis, non solum indocta, verum etiam indocilis
jacet, quare, aut quando, aut unde contrusa est? Si
natura est hominis sic incipere, et non jam vitiosa est
ista natura; cur non talis creatus est Adam? Cur ille
capax praecepti, et valens uxori et omnibus animalibus
nomina imponere? Nam et de illa dixit, Haec vocabitur
mulier; et, Quodcumque vocavit Adam animam vivam, hoc
est nomen ejus (Gen. II, 23, 19). Iste autem
nesciens ubi sit, quid sit, a quo creatus, a quibus
genitus sit, jam reus delicti, nondum capax praecepti,
tam profunda ignorantiae caligine involutus et pressus, ut
neque tanquam de somno excitari possit, ut haec saltem
demonstrata cognoscat; sed exspectetur tempus, quo hanc
nescio quam velut ebrietatem, non per unam noctem, sicut
quaelibet gravissima solet, sed per aliquot menses atque
annos paulatim digerat: quod donec fiat, tam multa quae
in majoribus punimus, toleramus in parvulis, ut numerari
omnino non possint: hoc tam magnum ignorantiae atque
infirmitatis malum, si in hac vita jam nati parvuli
contraxerunt , ubi, quando, quomodo magna aliqua
impietate commissa repente tantis tenebris involuti sunt?
|
|
