|
69. Ignorantia et infirmitas infantis. Sed ut hoc
omittam, poterat certe, quod multis etiam pecoribus
praestitit, quorum pulli quamvis sint parvuli, neque
accedentibus corporis incrementis etiam mente proficiant,
quoniam rationalem animam non habent, tamen etiam
minutissimi et currunt, et matres agnoscunt, nec sugendis
uberibus cura et ope admoventur aliena, sed ea ipsi in
maternis corporibus loco abdito posita mirabili facilitate
noverunt. Contra homini nato nec ad incessum pedes
idonei, nec manus saltem ad scalpendum habiles, et nisi
ope nutrientis admotis labris papillae uberis ingerantur,
nec ubi sint sentiunt, et juxta se jacentibus mammis magis
possint esurientes flere, quam sugere. Proinde
infirmitati mentis congruit haec omnino infirmitas
corporis: nec fuisset caro Christi in similitudine carnis
peccati, nisi caro esset ista peccati, cujus pondere
rationalis anima sic gravatur; sive et ipsa ex parentibus
tracta sit, sive ibidem creata, sive desuper inspirata,
quod nunc quaerere differo.
|
|
