|
5. Mortale, mortuum ac moriturum. Namque antequam
immutaretur in illam incorruptionem, quae in sanctorum
resurrectione promittitur, poterat esse mortale, quamvis
non moriturum: sicut hoc nostrum potest, ut ita dicam,
esse aegrotabile, quamvis non aegrotaturum. Cujus enim
caro est, quae non aegrotare possit, etiamsi aliquo casu
priusquam aegrotet occumbat? Sic et illud corpus jam erat
mortale; quam mortalitatem fuerat absumptura mutatio in
aeternam incorruptionem, si in homine justitia, id est
obedientia, permaneret: sed ipsum mortale non est factum
mortuum nisi propter peccatum. Quia vero illa in
resurrectione futura mutatio, non solum nullam mortem,
quae facta est propter peccatum, sed nec mortalitatem
habitura est, quam corpus animale habuit ante peccatum,
non ait, Qui suscitavit Christum Jesum a mortuis,
vivificabit et mortua corpora vestra; cum supra dixisset,
corpus mortuum: sed, vivificabit, inquit, et mortalia
corpora vestra: ut scilicet jam non solum non sint
mortua, sed nec mortalia, cum animale resurget in
spirituale, et mortale hoc induet immortalitatem, et
absorbebitur mortale a vita (I Cor. XV, 44,
53, 54).
|
|
