|
7. Vita corporis speranda, praecedente jam vita
spiritus. Quanquam itaque verear ne res manifesta
exponendo potius obscuretur, apostolicae tamen sententiae
lumen attende. Si autem Christus, inquit, in vobis
est, corpus quidem mortuum est propter peccatum, spiritus
autem vita est propter justitiam. Hoc dictum est, ne
ideo putarent homines vel nullum, vel parvum se habere
beneficium de gratia Christi, quia necessario morituri
sunt corpore. Attendere quippe debent, corpus quidem
adhuc peccati meritum gerere, quod conditioni mortis
obstrictum est; sed jam spiritum coepisse vivere propter
justitiam fidei, qui et ipse in homine fuerat quadam morte
infidelitatis exstinctus. Non igitur, inquit, parum
vobis muneris putetis esse collatum, per id quod Christus
in vobis est, quod in corpore propter peccatum mortuo,
jam propter justitiam vester spiritus vivit; nec ideo de
vita quoque ipsius corporis desperetis. Si enim spiritus
ejus qui suscitavit Christum a mortuis habitat in vobis,
qui suscitavit Christum a mortuis, vivificabit et
mortalia corpora vestra per inhabitantem spiritum ejus in
vobis. Quid adhuc tantae luci fumus contentionis
offunditur? Clamat Apostolus: Corpus quidem mortuum
est in vobis propter peccatum, sed vivificabuntur etiam
mortalia corpora vestra propter justitiam, propter quam
nunc jam spiritus vita est, quod totum perficietur per
gratiam Christi, hoc est, per inhabitantem spiritum ejus
in vobis; et adhuc reclamatur! Dicit etiam quemadmodum
fiat ut vita in se mortem mortificando convertat . Ergo,
fratres, inquit, debitores sumus non carni, ut secundum
carnem vivamus. Si enim secundum carnem vixeritis,
moriemini; si autem spiritu facta carnis
mortificaveritis, vivetis (Rom. VIII,
10-13). Quid est aliud, quam hoc: Si secundum
mortem vixeritis, totum morietur; si autem secundum vitam
vivendo mortem mortificaveritis , totum vivet?
|
|
