|
12. Consensus omnium circa peccatum originale. Et
nunc nescio cujus novae disputationis audacia quidam nobis
facere conantur incertum, quod majores nostri ad
dissolvenda quaedam quae nonnullis videbantur incerta,
tanquam certissimum proferebant. Quando enim primitus hoc
disputari coeperit, nescio. Illud tamen scio, quod
etiam sanctus Hieronymus, qui hodieque in litteris
ecclesiasticis tam excellentis doctrinae fama ac labore
versatur, ad quasdam solvendas in suis libris
quaestiones, etiam hoc certissimum adhibet sine ulla
disceptatione documentum. Nam in eo quod in Jonam
prophetam scripsit, cum ad eum venisset locum, ubi
commemorantur etiam parvuli jejunio castigati: Major,
inquit, aetas incipit, et usque ad minorem pervenit.
Nullus enim absque peccato, nec si unius quidem diei
fuerit vita ejus, et numerabiles anni vitae illius (Job
XIV, 5). Si enim stellae mundae non sunt in
conspectu Dei, quanto magis vermis et putredo (Id.
XXV, 5, 6), et ii qui peccato offendentis Adam
tenentur obnoxii (Hieron. super cap. 3 Jonae)?
Hunc doctissimum virum si facile interrogare possemus,
quam multos utriusque linguae divinarum Scripturarum
tractatores et christianarum disputationum scriptores
commemoraret, qui non aliud, ex quo Christi Ecclesia
est constituta, senserunt, non aliud a majoribus
acceperunt, non aliud posteris tradiderunt? Ego quidem
quamvis longe pauciora legerim, non memini me aliud
audivisse a Christianis, qui utrumque accipiunt
Testamentum, non solum in catholica Ecclesia, verum
etiam in qualibet haeresi vel schismate constitutis; non
memini me aliud legisse apud eos, quos de his rebus
aliquid scribentes legere potui, qui Scripturas canonicas
sequerentur, vel sequi se crederent, credive voluissent.
Unde nobis hoc negotium repente emerserit nescio. Nam
ante parvum tempus a quibusdam transitorie colloquentibus,
cursim mihi aures perstrictae sunt, cum illic apud
Carthaginem essemus, non ideo parvulos baptizari, ut
remissionem accipiant peccatorum, sed ut sanctificentur in
Christo. Qua novitate permotus, et quia opportunum non
fuit ut contra aliquid dicerem, et non tales homines erant
de quorum essem auctoritate sollicitus, facile hoc in
transactis atque abolitis habui. Et ecce contra
Ecclesiam jam studio flammante defenditur, ecce scribendo
etiam memoriae commendatur, ecce res in hoc discriminis
adducitur, ut hinc etiam a fratribus consulamur, ecce
contra disputare atque scribere cogimur.
|
|
