|
15. Unde errores. Similitudo a praeputio
circumcisorum, et palea frumenti petita.---Nulla,
inquiunt, ratione conceditur, ut Deus qui propria
peccata remittit, imputet aliena. Remittit, sed spiritu
regeneratis, non carne generatis: imputat vero non jam
aliena, sed propria. Aliena quippe erant, quando hi qui
ea propagata portarent, nondum erant: nunc vero carnali
generatione jam eorum sunt, quibus nondum spirituali
regeneratione dimissa sunt.
16. Sed si Baptismus, inquiunt, mundat antiquum
illud delictum, qui de duobus baptizatis nati fuerint,
debent hoc carere peccato. Non enim potuerunt ad posteros
transmittere, quod ipsi minime habuerunt. Ecce unde
plerumque convalescit error, cum homines idonei sunt his
rebus interrogandis, quibus intelligendis non sunt
idonei. Cui enim auditori, vel quibus explicem verbis,
quomodo mortalia vitiosa primordia non obsint eis, qui
aliis primordiis immortalibus inchoati sunt; et tamen
obsint eis, quos iidem ipsi, quibus jam non obsunt, ex
eisdem vitiosis primordiis generaverint? quomodo id
intelligat homo, cujus tardiusculam mentem impedit et suae
sententiae praejudicium, et pervicaciae gravissimae
vinculum? Verumtamen si adversus eos mihi esset causa
ista suscepta, qui omnino parvulos baptizari prohibent,
aut superfluo baptizari contendunt, dicentes eos ex
fidelibus natos, parentum meritum necessario consequi:
tunc deberem ad hanc opinionem convincendam laboriosius
fortassis et operosius excitari. Tunc si mihi apud
obtusos et contentiosos, propter rerum naturae
obscuritatem, difficultas refellendi falsa et persuadendi
vera resisteret, ad haec forte quae in usu atque in
promptu essent exempla confugerem: vicissimque
interrogarem, ut quia eos moveret quomodo peccatum quod
mundatur per Baptismum, maneat in eis quos genuerint
baptizati; ipsi explicarent quomodo praeputium quod per
circumcisionem aufertur, maneat in eis quos genuerint
circumcisi; quomodo etiam palea quae opere humano tanta
diligentia separatur, maneat in fructu qui de purgato
tritico nascitur.
|
|