|
5. Fortassis est qui dubitet ultionem offensionis a Deo esse, quia
gravis est et mala; virtutis autem remunerationem a Deo esse manifeste
fateatur, quia dulcis est et bona: cum Deus nullius mali, sed totius
boni sit auctor. Huic dicendum est, quia ultio offensionis etsi
homini est mala, dum poenam ingerit; apud Deum est justa, dum
peccata punit. Quod autem justum est, bonum est. Praedestinatio
igitur ultionis, quia justa est, et bona. Unde fons et origo boni
per Isaiam sic loquitur: Ego Dominus formans lucem et creans
tenebras; pacem faciens, et creans malum (Isai. LXV, 7).
Quasi dicat: Ego Dominus faciens pacem ex me, creans malum ex te
tibi. Pro peccatis enim tuis bellum tibi tribuo, quod mereris: quod
etsi apud me sit justum, ex te tamen tibi fit malum; quia non ex me,
sed ex te peccasti; et pro peccato poenam tibi creo, quae apud me est
justa, tibi autem mala. Hujusmodi ergo malum creat Deus, quod per
se sibi sit justum, ex homine fit homini malum. Una eademque res
aliter atque aliter inter homines etiam accepta, bona est et mala: ut
bellum de quo supra diximus, victis est malum, vincentibus bonum.
Quapropter et mors, quae est ultio praevaricationis, et justa est et
mala: justa quidem ex justo judice, mala autem ex misero peccatore.
Haec etiam eademque mors quibusdam hominibus est mala, quibusdam autem
bona: quia hos de ignominia ducit ad gloriam, illos vero de gloria ad
ignominiam. Ignis quoque lignis, stipulis, vestimentis est nocivus,
cupro autem et argento et auro proficuus: quia haec excoquit et puriora
reddit, illa vero inflammat et penitus consumit. Cum haec ita sint,
non vereamur dicere, mortem esse praedestinatam a Deo: quia etsi
nobis est mala, a Deo tamen propter praescientiam praevaricationis
praedestinata est justa. Unde et Psalmista: Quia tu reddis
unicuique juxta opera sua (Psal. LXI, 13). Unde enim et
bonis gloria perennis, et malis mors infelix, nisi ab eo qui reddit
unicuique secundum opera sua? Non tamen pure a Deo mors, sed fit ex
hominis praevaricatione per justitiam Dei in hominis poenam. Hoc
ideo, quia sunt nonnulli qui diabolum sic ponunt mortis auctorem,
quasi ultionis judicem. Auctor est quidem mortis per suggestionem
peccati, sed per potentiam retributionis nec auctor, nec creator.
Est et poenarum custos et exhibitor; nec tamen ex propria potentia,
sed ex concessione divina.
|
|
