|
1. Cum in sacrarum voluminibus Litterarum, seu futurorum quid
prophetico spiritu praenuntiantibus, seu praeteritorum historica
veritate narrantibus, seu vitae monita apostolica auctoritate
tradentibus, aliqua veluti diversum sonante sententia vel movetur
lector, vel sollicitatur auditor, certa et inconcussa fide cognitum
tenere debet, unius atque ejusdem spiritus, et ejus praeter quem nihil
est veritatis, apertius alibi, paulo occultius alibi sonare mysteria:
ac proinde si quid occulta significatione suspensum, aut a conscribente
breviter indicatum, minusque quam humani cordis obtunsio poscebat,
expositum est, hic lucidius apparere, ibi altius latere, nusquam
deesse noverit veritatem. Quod si etiam pro magnitudine rei, de qua
quaeritur, non facile intellectus sensibus quaerentis occurrit, maxime
si de incommutabili voluntate omnipotentis Dei diversum sonet canonicae
auctoritatis utraque sententia: ita sunt omnia ad pietatis régulam
dirigenda, ut nec injustum Deum esse, nec merita singulorum confusa
quadam personarum acceptione taxantem, nec infirmum, qui quod voluerit
non valuerit explicare, inconcussa definitione teneatur.
|
|
