CAPUT 10

Haec ergo scientes, totis vos viribus ad Dei misericordiam tenete, opera bona semper agite, et de substantia vestra pauperibus erogate. Qui plus habet, plus tribuat; qui vero minus, de hoc ipso largiatur beatus et hilaris. Unusquisque quod praevalet, tribuat: quia nimirum est unde gaudebit. Scilicet qui dat parum, accipiet multum; sicut Dominus ad Apostolos promittit dicens, Centuplum accipiet, et vitam aeternam possidebit (Matth. XIX, 29). Dat, inquam, nummum, et comparat coeleste regnum; dat parvam pecuniam, et emit vitam aeternam. Tenete ergo vos ad eleemosynam; quia, sicut scriptum est, eleemosyna de morte liberat, et qui eam fecerit, non ibit in tenebras (Tob. IV, 11). Unusquisque quantum praevalet, tantum porrigat. Qui habet aurum, det aurum: et qui habet argentum, det argentum: qui vero non habet pecuniam, cum bono animo det pauperibus et buccellam; et si non habet integram, ex eo quod habet frangat, et partem egeno tribuat. Sciat quia quamvis parum cum bono animo tribuerit, acceptabile Deo erit. Dominus enim non copia largitatis, sed benevolentia et devotione delectatur et pascitur largientis. Ut autem nullus pauper ab eleemosyna se excusare possit, ipse Dominus pro calice aquae frigidae se mercedem redditurum esse promisit (Matth. X, 42). Qui enim a Deo plures facultates accepit, magis utique judicii periculum sustinebit. Potuit nempe Deus omnes divites facere: sed pauperes ideo in hoc mundo esse voluit, ut divites haberent quomodo peccata sua redimerent. Redimite ergo vos, charissimi, dum habetis in potestate pretium; date eleemosynam de bono et justo labore, et non de alterius rapina. Audite modo ante fores vestras pauperes rogantes, ut et ipsi pro vobis in die judicii rogent. Prophetam attendite clamantem: Qui averterit, inquit, aurem suam ab egeno, et ipse invocabit Dominum, et non exaudiet eum (Prov. XXI, 13). Date ergo de eo quod Deus dedit vobis; quia ipse accipit quod pauperibus datis. Ipsi quidem datis, sed vobis in futurum transmittitis; non unde ventrem impleatis, sed unde flammas exstinguatis: quia sicut aqua exstinguit ignem, ita eleemosyna exstinguit peccatum (Eccli. III, 33). Hinc Dominus per prophetam dicit: Dabunt singuli redemptionem animarum suarum, et non erit in eis morbus neque casus. Date ergo, dum licet, redemptionem animarum vestrarum: redimite vos ipsi dum vivitis, quia post mortem nemo vos redimere potest.