|
Quapropter, christiane, fuge fornicationem, erubesce jam sub
oculis Dei et Angelorum peccare. Capitalia crimina omni nisu
detestare, quae sunt sacrilegium, homicidium, adulterium, falsum
testimonium, furtum, rapina, superbia, invidia, avaritia,
iracundia, ebrietas. Haec sunt enim crimina quae mergunt homines in
supplicium aeternum: ex quibus quicumque in se vel unum habere
cognoscit, si poenitentiam non egerit, sine ullo remedio in gehenna
ignis ardebit. Et ideo, o anima christiana, vigila, ora, cave
semper praedicta crimina: et quidquid boni praevales, age pro vita
aeterna. Aperi pauperibus manum tuam; ut Christus tibi aperiat
januam suam, et intres in gaudia paradisi. Noli ipse te tradere in
perditionem; quia Christus pro te suum effudit sanguinem. Satis te
charum habuit, quem tam charo pretio comparavit. Terreat te metus
gehennae, quo sic possis abstinere ab operibus pravis. Omni hora
mortem adesse spera, et futura judicia Dei super te jugiter formida:
ut tibi possit aptari quod scriptum est, Beatus homo qui semper est
pavidus (Prov. XXVIII, 14). Quod male fecisti emenda dum
potes, dum habes licentiam poenite. Veniam non desperes si ad meliora
convertaris; quia desperatio pejor est omni peccato. Nullatenus ergo
de Dei misericordia desperes, nec post centum peccata, nec post mille
crimina: quia nulla est tam grandis culpa, quae poenitendo non habeat
veniam. Quamvis ergo quisque te irritet, quamvis convicietur,
quamvis injuriam tibi faciat; tu tace, patiens esto, nec rependas
contumeliam; et melius tacendo vinces injuriam. Cum maledicitur
tibi, tu benedic: et magnam habebis gratiam, si non laedas a quo
laesus es. Nullum despicias, non servum, non egenum: quia forsitan
melior est apud Deum, quam tu; et quia omnes, secundum Apostolum,
unum sumus in Christo Jesu (Galat. III, 28); et quia non
est personarum acceptor Deus (Act. X, 34); sed, sicut
scriptum est, Unusquisque quod fecerit bonum, hoc accipiet a
Domino, sive servus, sive liber (Ephes. VI, 8). Non
detrahas fratri tuo, nec facias calumniam proximo tuo, nec vi opprimas
eum: sed sicut per Moysen dicitur, Si paupertate compulsus
vendiderit se tibi frater tuus, non affliges eum more servorum per
potentiam, sed cum timore Dei age circa illum. Memento quoniam tu
servus es (Levit. XXV, 39, 43, 41). Non oderis fratrem
tuum in corde tuo; sed publice argue illum, ut non habeas super illum
peccatum (Id. XIX, 17). Hinc et Dominus in Evangelio
dicit, Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et
ipsum solum (Matth. XVIII, 15); et rursum, Si septies,
inquit, in die peccaverit, et toties poenituerit, dimitte ei (Luc.
XVII, 4); et iterum, Si offers, inquit, munus tuum ad
altare, et ibi recordatus fueris, quia frater tuus habet aliquid
adversum te, relinque ibi munus tuum ante altare, et vade prius
reconciliari fratri tuo; et tunc veniens offeres munus tuum (Matth.
V, 23 et 24). Haec te, christiane, praecepta revocent ad
concordiam, haec dulcia Christi medicamenta curent odii vulnera: quae
si contempseris, terribilem in te sententiam retorques, qua dicitur,
Omnis qui irascitur fratri suo, reus erit judicio: vel, qui dixerit
fratri suo, Racha, aut Fatue, reus erit gehennae ignis (Ibid.
22). Ecce audisti, charissime, quid timeas, quid observes.
Habe ergo charitatem, tene patientiam, fuge discordiam, impone
frenos linguae tuae, ne trahat ad gehennam animam tuam: quia secundum
Scripturam, Mors et vita in manibus linguae consistit (Prov.
XVIII, 21); et Vir linguosus non dirigetur in terra (Psal.
CXXXIX, 12).
|
|
