|
Haec ergo, fratres, in mente retinete, haec magnopere
custodire festinate. Pugnate ut separati a diabolo, conjungamini Deo
qui vos redemit. Stupeant Gentes de conversatione vestra: et si
detrahant vobis, etiam et irrideant Christianitatis vos opera
sectari, ne conturbemini ex hoc; reddent enim de eo rationem. Totam
ergo spem vestram in Christi misericordia ponite: et non solum ab actu
impudico, sed etiam a cogitationibus sordidis animas vestras
custodite; quia Dominus Deus justus judex et de cogitationibus
judicat. Et hoc moneo, fratres, ut superbiam penitus deponatis, per
quam de coelo diabolus corruit: quia, sicut apostolus testatur, Deus
superbis resistit, et humilibus dat gratiam (Jacobi IV, 6).
Unde Dominus in Evangelio dicit, Omnis enim qui se exaltat,
humiliabitur; et qui se humiliat, exaltabitur (Luc. XIV,
11). Et iterum, Nisi conversi fueritis et efficiamini sicut
parvuli, non intrabitis in regnum coelorum (Matth. XVIII,
3). Jurandi etiam consuetudinem funditus omittite; quia valde in
hac parte Dei praeceptis contraitis, Domino in Evangelio
prohibente: Dico, inquit, vobis non jurare omnino, neque per
terram, neque per caput, neque per aliud quodcumque: sit autem sermo
vester, Est, est; Non, non. Injuriantibus quoque vobis,
proferte praecepta Dei quibus dicitur, Dico vobis non resistere
malo: sed si quis te percusserit in dexteram maxillam, praebe ei et
alteram; et, Qui vult tunicam tuam tollere, remittas ei et pallium;
et iterum, Qui petit a te, da ei; et qui tollit quae tua sunt, ne
repetas (Id. V, 34-37, 39, 40,) 42. Orandi utique
rationem illam teneatis necesse est, quam Dominus praecepit dicens,
Cum oratis, non in multiloquio, sed in secreto cordis orate; et
Pater vester qui videt in absconso, reddet vobis. Scit, inquit,
Pater vester quid opus sit vobis, antequam petatis eum (Id. VI,
5-8). Haec ergo verba, charissimi, recolite, haec jugiter
praecepta reminiscimini. Ubicumque estis, memoriam Christi in
colloquio miscete: quia ipse dicit, Ubi sunt duo vel tres congregati
in nomine meo, ibi sum in medio eorum (Id. XVIII, 20).
Scandala etiam fugite: quia Dominus graviter notat eum qui lites
concitat, dicendo: Vae homini illi per quem scandalum venit (Ibid.
7). In compassione vero proximi illam sententiam tenete, qua in
Evangelio dicitur, Qui habet duas tunicas, det non habenti; et qui
habet escas, similiter faciat. Et illud, Date, et dabitur vobis
(Luc. III, 11; VI, 38). Dominicis semper mementote
verbis quibus dicitur, Si manseritis in me, et verba mea in vobis
manserint, quodcumque petieritis, fiet vobis (Joan. XV, 7).
Ipsum quoque Apostolum audite clamantem, Tempus breve est: reliquum
est, ut qui habent uxores, tanquam non habentes sint; et qui flent,
tanquam non flentes; et qui gaudent, tanquam non gaudentes; et qui
utuntur hoc mundo, tanquam non utantur: praeterit enim figura hujus
mundi (I Cor. VII, 29-31). Ut autem plus concupiscamus
coelestia quam terrena, Dominum audiamus dicentem: Nihil enim
prodest homini, si mundum universum lucretur, animae vero suae
detrimentum patiatur (Matth. XVI, 26). Ut vero diligamus
charitatem, evangelista Joannes hortatur dicens, Si diligamus
invicem, Deus in nobis manet, et charitas ejus in nobis perfecta
est. Et iterum: Deus charitas est, et qui manet in charitate, in
Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 12, 16). Necnon
et Paulus excellentiam charitatis simili modo profert, dicens: Si
distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas, et si tradidero
corpus meum ita ut ardeam, charitatem autem non habuero, nihil mihi
prodest (I Cor. XIII, 3). Hinc iterum monet dicens, Omnia
vestra in charitate fiant (Id. XVI, 14). Et iterum, Alter
alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi (Galat.
VI, 2). Ipse etiam pravos quosque ad tramitem perfectionis blande
coercens dicit, Qui furabatur, jam non furetur (Ephes. IV,
28). Et illud, Fugite fornicationem. Quia omne peccatum
quodcumque fecerit homo, extra corpus est; qui autem fornicatur, in
corpus suum peccat. Et iterum, Neque avari regnum Dei possidebunt,
neque fornicarii, neque adulteri, neque ebriosi, neque fures, neque
maledici, neque rapaces (I Cor. VI, 18, 8-10). Idem
apostolus cupiditatem coercens dicit, Radix omnium malorum est
cupiditas (I Tim. VI, 10). Ergo, fratres, abjicite
cupiditatem, sectamini charitatem, deponite impietatem, supportate
invicem cum humilitate, illud omnimodis praecaventes quod Apostolus ad
Romanos scribens infert, Revelabitur, inquiens, ira Dei de coelo
super omnem impietatem et injustitiam hominum (Rom. I, 18).
Necnon et illud quod voce Veritatis in Evangelio comminatur: Qui
faciunt, inquit, iniquitatem, mittentur in caminum ignis; ibi erit
fletus et stridor dentium (Matth. XIII, 50). Considerate
igitur quam saevus quamque tremendus sit ille ignis: et qui modo nec
unum quidem suffert digitum in ignem mittere, timeat ibi cum toto
corpore in saecula cruciari.
|
|
