|
Denique cavete ne quis turpem sermonem ex ore proferat: et,
secundum Apostolum, Fabulis variis et doctrinis nolite seduci
(Hebr. XIII, 9). Sed corripite inquietos, consolamini
pusillanimes, patientes estote ad omnes (I Thess. V, 14). Et
omnis sermo malus ex ore vestro non procedat (Ephes. IV, 29),
timentes illud quod scriptum est, Pervertunt mores bonos colloquia
mala (I Cor. XV, 33). Crapulam etiam et ebrietatem
perhorrescite: quia Dominus per se ipsum hoc redarguit dicens,
Cavete ne graventur corda vestra in crapula et ebrietate (Luc.
XXI, 34). Et Apostolus prohibet dicens, Nolite inebriari
vino, in quo est luxuria (Ephes. V, 18). Procul dubio enim
qui plus manducat aut bibit quam expedit, et peccatum incurrit, et
sanitatem servare non valet: quia cum venter aut venae nimia fuerint
satietate repletae, illico necesse est ut libido in membris generetur.
Unde et alibi scriptum est, Vinum multum potatum amaritudo est
animae, et ruina multiplicans imprudenti offensionem, minuens
virtutem, et faciens vulnera (Eccli. XXXI, 39, 40). Et
haec quidem dico, non ut creaturam Dei malam asseram, aut judicem
esse damnandam; sed ut vos cautiores sobrioresque reddam. Imo et
admoneo, ut nullam Dei creaturam dicatis malam; quia Deus cuncta
valde bona creavit (Gen. I, 31). Nam quaecumque nobis mala
esse videntur aut nocent; nostro vitio, non sua natura, nobis mala
existunt. Ideoque, fratres, solum diabolum, qui superbiendo factus
est malus, detestantes, tantorum bonorum creatorem Dominum
glorificate. Cavete semper viam latam, quae ducit ad interitum:
apprehendite angustam, per quam reperitur aeterna latitudo. Pauperes
et peregrinos ad convivium revocate, Dominumque de hac re
praecipientem attendite: Cum facis, inquit, prandium aut coenam,
noli vocare divites qui conviventur tecum; sed voca pauperes,
debiles, caecos, claudos, et beatus eris, quia non habent unde tibi
retribuant; retribuetur enim tibi in resurrectione justorum (Luc.
XIV, 12-14). Nec enim justum est, ut in populo christiano,
qui uno pretio sunt redempti, et uni Domino serviunt, alii distentis
epulis ventribus et ebrii incedant, alii famis periculo deficiant.
Prorsus peccatum est, ut nostra superflua a tineis devorentur, et
pauperes nec vetustissima quaeque recipere mereantur. Quare non
consideratis, quia pari conditione in hunc mundum venistis, uniusque
Domini servi estis, simili etiam exitu de mundo migrabitis; et si
bene agitis, ad unam beatitudinem venietis? At quare pauper vobiscum
non accipiat cibum, qui vobiscum accepturus est consortium Angelorum?
Quare non accipiat vel veterem tunicam, qui pariter accepturus est
immortalitatis stolam? Haec, fratres, considerantes, ita pauperum
curam gerite, ut uberrimam pro his retributionem in coelis accipiatis.
Mendacium semper fugite, quia non minimum crimen est, Scriptura
dicente, Os quod mentitur, occidit animam (Sap. I, 11).
Et, Testis falsus non erit impunitus (Prov. XIX, 5). Et
David ad Dominum, Perdes, inquit, omnes qui loquuntur mendacium
(Psal. V, 7). Et Apostolus, Deponentes, inquit,
mendacium, loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo (Ephes.
IV, 25).
|
|
