|
Et ut evidenter ostendamus, ipsa est omnium peccatorum initium, et
finis, et causa: quia non solum peccatum est ipsa superbia, sed etiam
nullum peccatum potuit, aut potest, aut poterit esse sine superbia.
Si quidem nihil aliud omne peccatum est, nisi Dei contemptus quo ejus
praecepta contemnimus: et hoc nulla res alia persuadet homini, nisi
superbia. Porro superbia et cupiditas in tantum unum est malum, ut
nec superbia sine cupiditate, nec sine superbia possit cupiditas
inveniri. De superbia namque nascuntur haereses, schismata,
detractiones, invidiae, irae, rixae, dissensiones, contentiones,
animositates, ambitiones, elationes, praesumptiones, jactantia,
verbositas, vanitas, inquietudo, mendacium, perjurium, et caetera
hujusmodi, quae dinumerare per singula longum est. Cupiditas quoque
facit homines gulosos, intemperantes, ebriosos, avidos, rapaces,
fornicarios, adulteros, stupratores, incestos, flagitiosos, et alia
innumerabilia, per quae diabolus genus humanum praecipitare solet.
Per superbiam namque et cupiditatem diabolus dicit, In coelum
conscendam (Isai. XIV, 13): Christus cum humilitate dicit,
Humiliata est in terra anima mea (Psal. XLIII, 25).
Diabolus per superbiam et cupiditatem dicit, Ero similis Altissimo
(Isai. XIV, 14): Christus per humilitatem, cum esset in
forma Dei, exinanivit semetipsum formam servi accipiens, humiliavit
se, Patri factus obediens usque ad mortem (Philipp. II,
6-8). Diabolus per superbiam et cupiditatem dicit, Supra astra
Dei exaltabo solium meum (Isai. XIV, 13): Christus cum
humilitate dicit, Discite a me, quia mitis sum et humilis corde
(Matth. XI, 29). Diabolus cupidus et superbus per Pharaonem
loquitur, dicens, Nescio Dominum, et Israel non dimittam (Exod.
V, 2): Christus cum humilitate dicit, Si dixero quia non novi
eum, ero similis vobis mendax; sed novi eum, et mandata ejus servo
(Joan. VIII, 55). Diabolus superbus et cupidus dicit, Mea
sunt flumina, et ego feci ea (Ezech. XXIX, 9): Christus cum
humilitate dicit, Non possum a me ipso facere quidquam; sed Pater
meus in me manens, ipse facit opera (Joan. V, 30; XIV,
10). Diabolus superbus et cupidus dicit, Mea sunt omnia regna
mundi, et gloria eorum, et cui volo do ea (Matth. IV, 8):
Christus cum dives esset, pro nobis factus est pauper, ut ejus inopia
nos divites redderemur (II Cor. VIII, 9). Diabolus
superbus et cupidus dicit, Sicut colliguntur ova quae derelicta sunt,
sic universam terram ego congregavi, et non fuit qui moveret pennam,
et aperiret os atque ganniret (Isai. X, 14): Christus cum
humilitate dicit, Similis factus sum pelicano solitario. Vigilavi,
et factus sum sicut passer solitarius in tecto (Psal. CI, 7,
8). Diabolus per superbiam et cupiditatem dicit, Exsiccavi
vestigio pedum meorum omnes rivos aggerum (Isai. XXXVII,
25): Christus cum humilitate dicit, Num quid non possum rogare
Patrem meum, et exhibebit mihi plus quam duodecim legiones Angelorum
(Matth. XXVI, 53)? Et ut ad ultimum concludam, Diabolus
cum ruina magna per superbiam et cupiditatem ad infernum praecipitatur:
Christus cum humilitate ad coelos elevatur. Ideo, frater
charissime, paucos tibi diabolicae fraudis laqueos et sanctae
humilitatis gradus descripsi, ut facilius tibi subjectos valeas
docere, quomodo vel qualiter hos evadant, atque per humilitatem regna
coelorum possideant. Et nos si volumus perficere nostri certaminis
cursum, et ad aeternam beatitudinem pervenire; caveamus imprimis
cupiditatem malam, et superbiam diabolicam, et cum omni humilitate
Christi conemur sequi vestigia. Et si quis militans imperatori
terreno, omnibus jussis ejus obedire decertat; quanto magis
militaturus Imperatori coelesti, debet custodire praecepta coelestia?
|
|
