|
Accedamus ergo ad eum ut vitam aeternam habeamus. Habeamus in nobis
dilectionem Dei et proximi: quia qui diligit proximum, legem
implevit; qui autem e contrario odit, homicida est (I Joan.
III, 15). Qui diligit fratrem suum, in tranquillitate est cor
ejus: fratrem vero odiens, tempestate circumdatus est. Vir mitis et
benignus, etiamsi patitur mala, pro nihilo ducit: iniquus autem,
etiam parvum verbum audiens a proximo, contumeliam arbitratur. Qui
charitate plenus est, tranquillo animo et serenissimo vultu procedit:
vir odio plenus ambulat iracundus. Tu autem, frater charissime, ne
moveas cuiquam scandalum in vita tua: [rem quae ad te non pertinet,
aliis tractandam dimitte: et nisi rogatus vel interrogatus, enoda te
inde, et quod soli Deo est placitum judica, et injustas aliorum
sententias, si aliter non potes, evita, et misericordiae locum da
:] et non quod tibi utile, sed quod illi placitum sit facias. Quod
tibi non vis fieri, ne proximo tuo cupias evenire (Tob. IV,
16). Si eum videris in bonis actibus conversantem, congratulare
ei, et illius gaudium tuum ducito: et si aliquid adversum patitur,
illius tristitiam tuam deputa . Ne simulato corde unquam diligas
proximum tuum; quia in his Deus ad iracundiam provocatur. Qui enim
amplectitur pacem, in mentis suae hospitio mansionem praeparat
Christo; quia Christus pax est, et in pace requiescere vult. Virum
autem iracundum, invidum, detractorem, mendacem, superbum, omnibus
modis exsecratur Deus. Invidus autem vir similis est navi quae
jactatur fluctibus maris, in perturbatione est semper, ut lupus rapax
insanit inaniter, in miseria detinetur, et tabescens ad nihilum
redigitur, semper furore plenus, particeps daemoniorum efficitur.
Homo pacificus securam possidet mentem: totus est ab Angelorum agmine
munitus et fructu jucunditatis repletus, gaudens et delectans in
Domino. Omnia ejus in pace versantur. Discordiam fugat, secreta
mentis suae illuminat. Consortium Angelorum merebitur, et regnum
aeternae beatitudinis perpetualiter obtinebit.
|
|