|
Dominus in proximo est, nihil solliciti sitis (Philipp. IV, 5,
6), nihil nos terreat mundi infelicitas: quia si istam infelicitatem
mundanam sancti omnes timuissent, perpetuam felicitatem non haberent.
Si felicitas hujus mundi transitoria diligitur, hic perpetua non
invenitur. Si vero perpetua felicitas quaeritur, quoniam hic non
invenitur, ad perpetuam felicitatem tendamus, ubi patriam et parentes
nostros habemus, patientissime omnia hujus mundi pro Christi nomine
toleremus. Quid, rogo, est quod toleretur, contra illud quod nobis
promittitur? Apostolus inquit, Non sunt condignae passiones hujus
temporis, ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis (Rom.
VIII, 18). Nulla ergo nos pressura terreat, nulla calamitas
frangat. Dominus in proximo est, pastor noster circa nos est, quid
metuemus? Et si metuimus, clamemus ad pastorem nostrum, ut nos
audiat: clamemus in compunctione cordis, dicentes, Erravi sicut ovis
quae periit; require servum tuum, Domine (Psal. CXVIII,
176). Clamemus et dicamus, Libera a framea animam meam, et de
manu carnis unicam meam, salva me ex ore leonis (Psal. XXI,
21, 22). Clamemus et dicamus, Periit fuga a me, et non est
qui requirat animam meam. Considerabo ad sinistram? ecce diabolus ut
lupus rugit , sicut leo frendet. Ecce lupus est? contra latrat
canis. Clamavi ad te, Domine; dixi, Tu es spes mea, portio mea
in terra viventium (Psal. CXLI, 5, 6). Libera me de
manibus inimicorum meorum, et eorum qui me persequuntur. Numquid
pastor noster bonus, qui animam suam posuit pro ovibus suis, ad quem
si clamemus, dimittet nos diutius errare, aut a feris vel a bestiis
dilaniari atque consumi? Absit. Quin imo relictis nonaginta novem,
perrexit quaerere unam ovem perditam Nec quia clamantem audivit, ideo
perrexit; sed antequam clamaret: ait enim Evangelista, Relictis
nonaginta novem, abiit quaerere unam ovem quae perierat: quam inventam
et lassatam atque fatigatam, impositam humeris suis reportavit ad
gregem (Luc. XV, 4, 5). Pastor eam ad gregem suis humeris
dignatus est reportare, et misericordia sua ab errore revocare. Quod
vero ovem istam Dominus humeris propriis impositam reportavit ad
gregem, quantae misericordiae ejus gratiae agendae sunt, qui tantum se
ad nos humiliavit et inclinavit? Portat et reficit, regit et
custodit.
|
|
