|
In eos qui putant continentiam non prodesse nisi ad praesentem vitam.
Haec tamen omnia humani officii sunt munera: virginalis autem
integritas, et per piam continentiam ab omni concubitu immunitas
angelica portio est, et in carne corruptibili incorruptionis perpetuae
meditatio. Cedat huic omnis fecunditas carnis, omnis pudicitia
conjugalis: illa non est in potestate, illa non est in aeternitate:
fecunditatem carnalem non habet liberum arbitrium, pudicitiam
conjugalem non habet coelum. Profecto habebunt magnum aliquid praeter
caeteros in illa communi immortalitate, qui habent aliquid jam non
carnis in carne.
13. Unde mirabiliter desipiunt, qui putant hujus continentiae bonum
non esse necessarium propter regnum coelorum, sed propter praesens
saeculum; quod scilicet conjugia terrenis curis pluribus atque
arctioribus distenduntur, qua molestia virgines et continentes carent:
quasi ob hoc tantum melius sit non conjugari, ut hujus temporis
relaxentur angustiae, non quod in futurum saeculum aliquid prosit.
Hanc vanam sententiam ne cordis proprii vanitate protulisse videantur,
adhibent ex Apostolo testimonium ubi ait: De virginibus autem
praeceptum Domini non habeo, consilium autem do, tanquam
misericordiam consecutus a Deo, ut fidelis essem. Existimo itaque
hoc bonum esse propter praesentem necessitatem, quia bonum est homini
sic esse (I Cor. VII, 25, 26). Ecce, inquiunt, ubi
manifestat Apostolus hoc propter praesentem necessitatem bonum esse,
non propter futuram aeternitatem. Quasi praesentis necessitatis
rationem haberet Apostolus, nisi providens et consulens in futurum;
cum omnis ejus dispensatio non nisi ad vitam aeternam vocet.
|
|
