|
Humilitatis exemplum in ipso Domino propositum virginibus. His
inclama, hi te audiant, quoniam mitis es et humilis corde. Hi quanto
magni sunt, tanto humilient se in omnibus, ut coram te inveniant
gratiam. Justi sunt: sed numquid sicut tu justificans impium ?
Casti sunt: sed eos in peccatis matres eorum in uteris aluerunt
(Psal. L, 7). Sancti sunt: sed tu etiam sanctus sanctorum.
Virgines sunt: sed nati etiam ex virginibus non sunt. Et spiritu et
carne integri sunt: sed Verbum caro factum non sunt. Et tamen
discant, non ab eis quibus peccata dimittis, sed a te ipso Agno
Dei, qui tollis peccata mundi (Joan. I, 14, 29), quoniam
mitis es et humilis corde.
38. Non ego te, anima pie pudica, quae appetitum carnalem nec
usque ad concessum conjugium relaxasti, quae decessurum corpus nec
successori propagando indulsisti, quae fluitantia membra terrena in
coeli consuetudinem suspendisti: non ego te, ut discas humilitatem,
ad publicanos et peccatores mitto, qui tamen in regnum coelorum
praecedunt superbos; non te ad hos mitto; indigni sunt enim qui ab
immunditiae voragine liberati sunt, ut ad eos imitandos mittatur
illibata virginitas: ad Regem coeli te mitto, ad eum per quem creati
sunt homines, et qui creatus est inter homines propter homines; ad
speciosum forma prae filiis hominum (Psal. XLIV, 3), et
contemptum a filiis hominum pro filiis hominum, ad eum qui dominans
Angelis immortalibus, non dedignatus est servire mortalibus. Eum
certe humilem non iniquitas, sed charitas fecit; charitas quae non
aemulatur, non inflatur, non quaerit quae sua sunt (I Cor.
XIII, 4, 5): quia et Christus non sibi placuit; sed, sicut
scriptum de illo est, Opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me
(Rom. XV, 3). Vade, veni ad illum, et disce quoniam mitis
est et humilis corde. Non ibis ad eum qui oculos ad coelum levare non
audebat onere iniquitatis; sed ad eum qui de coelo descendit pondere
charitatis (Joan. VI, 38). Non ibis ad eam quae Domini sui
pedes lacrymis rigavit, quaerens indulgentiam gravium peccatorum; sed
ibis ad eum qui cum daret indulgentiam omnium peccatorum, lavit pedes
suorum servorum (Id. XIII, 5). Novi dignitatem virginitatis
tuae: non tibi propono imitandum publicanum humiliter accusantem
delicta sua; sed timeo tibi pharisaeum superbe jactantem merita sua
(Luc. XVIII, 10-14). Non dico, Esto qualis illa de
qua dictum est, Dimittuntur ei peccata multa, quoniam dilexit
multum; sed metuo ne cum tibi modicum dimitti putas, modicum diligas
(Id. VII, 38, 47).
|
|
