|
3. Cognatio spiritualis cum Christo propinquitati ejus carnali
praeponenda. Scriptum est in Evangelio, quod mater et fratres
Christi, hoc est consanguinei carnis ejus, cum illi nuntiati
fuissent, et foris exspectarent, quia non possent eum adire prae
turba, ille respondit: Quae est mater mea, aut qui sunt fratres
mei? Et extendens manum super discipulos suos, ait: Hi sunt fratres
mei; et quicumque fecerit voluntatem Patris mei, ipse mihi frater,
et mater, et soror est (Matth. XII, 46-50). Quid aliud
nos docens, nisi carnali cognationi genus nostrum spirituale
praeponere; nec inde beatos esse homines, si justis et sanctis carnis
propinquitate junguntur, sed si eorum doctrinae ac moribus obediendo
atque imitando cohaerescunt? Beatior ergo Maria percipiendo fidem
Christi, quam concipiendo carnem Christi. Nam et dicenti cuidam,
Beatus venter qui te portavit; ipse respondit, Imo beati qui audiunt
verbum Dei, et custodiunt (Luc. XI, 27, 28). Denique
fratribus ejus, id est secundum carnem cognatis, qui non in eum
crediderunt, quid profuit illa cognatio? Sic et materna propinquitas
nihil Mariae profuisset, nisi felicius Christum corde quam carne
gestasset.
|
|