|
Continentia item et sapientia nonnisi a Deo praestantur. Sed forte
continentia donum Dei est, sapientiam vero sibi ipse homo praestat,
qua illud donum non suum, sed Dei esse cognoscat. Imo, Dominus
sapientes facit caecos (Psal. CXLV, 8); et, Testimonium
Domini fidele, sapientiam praestat parvulis (Psal. XVIII,
8); et, Si quis indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat
omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei (Jacobi I,
5). Sapientes autem esse virgines decet, ne lampades earum
exstinguantur (Matth. XXV, 4). Quomodo sapientes, nisi non
alta sapientes, sed humilibus consentientes (Rom. XII, 16)?
Dixit enim homini ipsa Sapientia, Ecce pietas est sapientia (Job
XXVIII, 28). Si ergo nihil habes quod non accepisti, noli
altum sapere, sed time (Rom. XI, 20). Et noli modicum
diligere, quasi a quo tibi modicum dimissum est: sed potius multum
dilige, a quo tibi multum tributum est. Si enim diligit, cui donatum
est ne redderet; quanto magis debet diligere, cui donatum est ut
haberet? Nam et quisquis ab initio pudicus permanet, ab illo
regitur; et quisquis ex impudico pudicus fit, ab illo corrigitur; et
quisquis usque in finem impudicus est, ab illo deseritur. Hoc autem
ille occulto judicio facere potest, iniquo non potest: et fortasse
ideo latet, ut plus timeatur, et minus superbiatur.
|
|
