|
[Cap. II.] Et vidi quia tantum praecederet sapientia
stultitiam, quantum differt lux a tenebris. Sapientis oculi in capite
ejus: stultus in tenebris ambulat.
Et post aliquantum [IV.]: Custodi pedem tuum ingrediens domum
Dei . Multo enim melior est obedientia quam stultorum victimae, qui
nesciunt quid faciant mali.
[V.] Ne temere quid loquaris, neque cor tuum sit velox ad
proferendum sermonem coram Deo. Deus enim in coelo, et tu super
terram; idcirco sint pauci sermones tui. Multas curas sequuntur
somnia, et in multis sermonibus invenitur stultitia. Si quid vovisti
Deo, ne moreris reddere; displicet enim ei infidelis et stulta
promissio: sed quodcumque voveris redde: multoque melius est non
vovere, quam post votum promissa non reddere. Ne dederis os tuum ut
peccare facias carnem tuam, neque dicas coram angelo, Non est
providentia: ne forte iratus Deus super sermone tuo dissipet cuncta
opera manuum tuarum. Ubi multa sunt somnia, plurimae vanitates et
sermones inumeri: tu vero Deum time. Et post sex versus Avarus non
impletur pecunia; et qui amat divitias fructus non capiet ex eis.
Et post aliquantum [VII.] Melius est ire ad domum luctus, quam
ad domum convivii: in illa enim finis cunctorum admonetur hominum, et
vivens cogitat quid futurum sit. Melior est ira risu: quia per
tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis. Cor sapientium, ubi
tristitia est; et cor stultorum ubi laetitia. Melius est a sapiente
corripi, quam stultorum adulatione decipi: quia sicut sonitus spinarum
ardentium sub olla, sic risus stulti. Et post quatuor versus:
Melior est patiens arrogante. Ne velox sis ad irascendum; quia ira
in sinu stulti requiescit. Ne dicas, Quid putas causae est quod
priora tempora meliora fuere, quam nunc sunt? stulta est enim
hujuscemodi interrogatio. Et post tres versus: Hoc autem plus habet
eruditio et sapientia, quod vitam tribuunt possessori suo.
Et aliquanto post [VIII.]: Ego os regis ob servo, et
praecepta juramenti Dei. Ne festines recedere a facie ejus, neque
permaneas in opere malo. Et paulo post, Ex eo quod peccator,
inquit, centies facit malum, et per patientiam sustentatur, ego
cognovi quod erit bonum timentibus Deum, qui verentur faciem ejus.
Non sit bonum impio, nec prolongentur dies ejus; sed quasi umbra
transeant, qui non timent faciem Dei.
Et post aliquantum [IX.]: Dicebam ego meliorem esse sapientiam
fortitudine. Et post quatuor versus: Melior est sapientia quam arma
bellica: et qui in uno peccaverit, multa bona perdet.
Et post duos versus [X.]: Pretiosior est sapientia et gloria
parva, ad tempus stultitia. Et post tredecim versus: Qui fodit
foveam, incidet in eam; et qui dissipat sepem, mordebit eum coluber.
Qui transfert lapides, affligetur in eis; et qui scindit ligna,
vulnerabitur ab eis. Si retusum fuerit ferrum, et hoc non ut prius,
sed hebetatum fuerit; multo labore exacuetur, et post industriam
sequetur sapientia. Si mordeat serpens in silentio, nihil eo minus
habet qui occulte detrahit. Verba oris sapientis gratia, et labia
insipientis praecipitabunt eum.
Et paulo post [XI.]: Laetare ergo, juvenis, in adolescentia
tua; et in bono sit cor tuum in diebus juventutis tuae, et ambula in
viis cordis tui, et in intuitu oculorum tuorum; et scito quod pro
omnibus his adducet te Deus in judicium. Aufer iram a corde tuo, et
amove malitiam a carne tua. Adolescentia enim et voluptas vana sunt.
[XII.] Memento Creatoris tui in diebus juventutis tuae. Et
post aliquos versus : Deum time, et mandata ejus observa.
|
|
