|
[Cap. II.] Vae qui cogitatis inutile, et operamini malum in
cubilibus vestris. In luce matutina faciunt illud; quoniam contra
Deum manus eorum. Et concupierunt agros, et violenter tulerunt, et
domos rapuerunt; et calumniabantur virum et domum ejus, virum et
haereditatem ejus.
Et post aliquantum [III.]: Audite haec, principes domus
Jacob, et judices domus Israel, qui abominamini judicium, et omnia
recta pervertitis. Qui aedificatis Sion in sanguinibus, et
Jerusalem in iniquitate. Principes ejus in muneribus judicabant; et
sacerdotes ejus in mercede docebant; et prophetae ejus in pecunia
divinabant, et super Dominum requiescebant, dicentes: Numquid non
Deus in medio nostrum? Non venient super nos mala.
Et post aliquantum [VI.]: Indicabo tibi, o homo, quid sit
bonum, et quid Dominus quaerat a te: utique facere judicium, et
diligere misericordiam, et sollicitum ambulare cum Deo tuo. Et post
tres versus: Adhuc ignis in domo impii, thesauri iniquitatis, et
mensura minor irae plena. Numquid justificabo stateram impium, et
saccelli pondera dolosa? In quibus divites ejus repleti sunt
iniquitate, et habitantes in ea loquebantur mendacium, et lingua eorum
fraudulenta in ore eorum.
Et post duodecim versus [VII.]: Vae mihi, quia factus sum
sicut qui colligit in autumno racemos vindemiae. Non est botrus ad
comedendum, praecoquas ficus desideravit anima mea. Periit sanctus de
terra, et rectus in hominibus non est: omnes in sanguine insidiantur;
vir fratrem suum venatur ad mortem: malum manuum suarum dicunt bonum.
Princeps postulat, et judex in reddendo est, et magnus locutus est
desiderium animae suae.
|
|
