|
[Cap. I.] Si adhuc hominibus placerem, Christi servus non
essem.
Et post aliquantum [V.]: Nam in Christo Jesu neque circumcisio
aliquid valet, neque praeputium; sed fides quae per dilectionem
operatur. Et alio loco: Vos autem in libertatem vocati estis ,
fratres: tantum ne libertatem in occasionem carnis detis, sed per
charitatem spiritus servite invicem . Omnis enim Lex in uno sermone
impletur: Diliges proximum tuum sicut teipsum. Quod si invicem
mordetis et comeditis, videte ne ab invicem consumamini. Dico autem
: Spiritu ambulate, et desideria carnis non perficietis. Caro enim
concupiscit adversus spiritum, spiritus autem adversus carnem. Haec
enim sibi invicem adversantur, ut non quaecumque vultis, illa
faciatis. Quod si spiritu ducimini, non estis sub Lege. Manifesta
autem sunt opera carnis, quae sunt, fornicatio, immunditia ,
luxuria, idolorum servitus, veneficia, inimicitiae, contentiones,
aemulationes, irae, rixae, dissensiones, sectae, invidiae,
homicidia, ebrietates, comessationes, et his similia: quae praedico
vobis, sicut praedixi, quoniam qui talia agunt, regnum Dei non
possidebunt . Fructus autem spiritus est charitas, gaudium, pax,
patientia, longanimitas, bonitas, benignitas , fides, modestia,
continentia. Adversus hujusmodi non est lex. Qui autem Christi
sunt, carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis. Si
spiritu vivimus, spiritu et ambulemus. Non efficiamur inanis gloriae
cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes.
[VI.] Fratres, etsi praeoccupatus fuerit homo in aliquo delicto,
vos qui spirituales estis, hujusmodi instruite in spiritu lenitatis,
considerans teipsum, ne et tu tenteris. Alter alterius onera
portate, et sic adimplebitis legem Christi. Nam si quis existimat se
aliquid esse, cum nihil sit; ipse se seducit. Opus autem suum probet
unusquisque, et sic in semetipso tantum habebit gloriam, et non in
altero. Unusquisque enim onus suum portabit. Communicet autem is qui
catechizatur verbum , ei qui se catechizat, in omnibus bonis. Nolite
errare: Deus non irridetur. Quae enim seminaverit homo, haec et
metet: quoniam qui seminat in carne sua, de carne et metet
corruptionem; qui autem seminat in spiritu, de spiritu et metet vitam
aeternam. Bonum autem facientes non deficiamus; tempore enim suo
metemus non deficientes. Ergo dum tempus habemus, operemur bonum ad
omnes, maxime autem ad domesticos fidei.
|
|
