|
[Cap. I.] Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres,
ita ut dignum est; quoniam supercrescit fides vestra, et abundat
charitas uniuscujusque vestrum in invicem: ita ut nos ipsi in vobis
gloriemur in Ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide in omnibus
persecutionibus vestris et tribulationibus, quas sustinetis in exemplum
justi judicii Dei, ut digni habeamini regno Dei, pro quo et
patimini. Si tamen justum est apud Deum, retribuere tribulationem
iis qui vos tribulant; et vobis qui tribulamini, requiem nobiscum, in
revelatione Domini Jesu de coelo cum Angelis virtutis ejus, in
flamma ignis, dantis vindictam iis qui non noverunt Deum, et qui non
obediunt Evangelio Domini nostri Jesu Christi. Qui poenas dabunt
in interitum aeternas, a facie Domini, et a gloria virtutis ejus,
cum venerit glorificari in sanctis suis, et admirabilis fieri in
omnibus qui crediderunt, quia creditum est testimonium nostrum super
vos in die illo. In quo etiam oramus semper pro vobis, ut dignetur
vocatione vos sua Deus noster, et impleat omnem voluntatem bonitatis
, et opus fidei in virtute: ut clarificetur nomen Domini nostri Jesu
Christi in vobis, et vos in illo, secundum gratiam Dei nostri, et
Domini Jesu Christi.
Et alio loco [III.]: Denuntiamus autem vobis, fratres, in
nomine Domini nostri Jesu Christi, ut subtrahatis vos ab omni fratre
ambulante inordinate, et non secundum traditionem quam acceperunt a
nobis. Ipsi enim scitis quemadmodum oporteat imitari nos: quoniam non
inquieti fuimus inter vos, neque gratis panem manducavimus ab aliquo;
sed in labore et fatigatione, nocte ac die operantes, ne quem vestrum
gravaremus. Non quasi non habuerimus potestatem; sed ut nosmetipsos
formam daremus vobis ad imitandum nos. Nam et cum essemus apud vos,
hoc denuntiabamus vobis, quoniam si quis non vult operari, nec
manducet. Audivimus enim inter vos quosdam ambulare inquiete, nihil
operantes, sed curiose agentes. His autem qui ejusmodi sunt,
denuntiamus, et obsecramus in Domino Jesu Christo, ut cum silentio
operantes, suum panem manducent. Vos autem, fratres, nolite
deficere benefacientes. Quod si quis non obedierit verbo nostro per
epistolam, hunc notate, et non commisceamini cum illo, ut
confundatur. Et nolite quasi inimicum existimare, sed corripite ut
fratrem.
|
|
