|
[Cap. III.] Videte, fratres, ne forte sit in aliquo vestrum
cor malum incredulitatis, discedendi a Deo vivo: sed adhortamini
vosmetipsos per singulos dies, donec hodie cognominatur, ut non
obduretur quis ex vobis fallacia peccati. Participes enim Christi
effecti sumus; si tamen initium substantiae ejus usque ad finem firmum
retineamus, dum dicitur, Hodie si vocem ejus audieritis, nolite
obdurare corda vestra, quemadmodum in exacerbatione.
Et post paucos versus [IV.]: Timeamus ergo, ne forte relicta
pollicitatione introeundi in requiem ejus, existimetur aliquis ex vobis
deesse. Etenim et nobis nuntiatum est, quemadmodum et illis: sed non
profuit illis sermo auditus, non admixtus fidei ex iis quae audierunt.
Et alio loco: Habentes ergo pontificem magnum, qui penetravit
coelos, Jesum filium Dei, teneamus confessionem. Et post tres
versus: Adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiae, ut misericordiam
consequamur, et gratiam inveniamus in auxilio opportuno.
Et paulo post [VI.]: Non enim injustus Deus, ut obliviscatur
operis vestri et dilectionis, quam ostendistis in nomine ipsius; qui
ministrastis sanctis, et ministratis. Cupimus autem unumquemque
vestrum eamdem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in
finem: ut non segnes efficiamini, verum imitatores eorum qui fide et
patientia haereditabunt promissiones. Et post septem versus: Homines
enim per majorem sui jurant, et omnis controversiae eorum finis ad
confirmationem est juramentum.
Et post aliquantum [X.]: Teneamus spei nostrae confessionem
indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit), et consideremus
invicem in provocationem charitatis et bonorum operum: non deserentes
collectionem nostram, sicut est consuetudinis quibusdam; sed
consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.
Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis,
jam non relinquitur hostia pro peccatis. Terribilis namque quaedam
exspectatio judicii, et ignis aemulatio, quae consumptura est
adversarios. Irritam quis faciens Legem Moysi, sine ulla
miseratione duobus vel tribus moritur testibus: quanto magis putatis
deteriora mereri supplicia, qui Filium Dei conculcaverit, et
sanguinem Testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et
Spiritui gratiae contumeliam fecerit? Scimus enim qui dixit, Mihi
vindictam, et ego reddam ; et iterum, Quia judicabit Dominus
populum suum. Horrendum est incidere in manus Dei viventis.
Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati magnum
certamen sustinuistis passionum. Et in altero quidem opprobriis et
tribulationibus spectaculum facti, in altero autem socii taliter
conversantium effecti. Nam et vinctis compassi estis, et rapinam
bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere
meliorem et manentem substantiam. Nolite itaque amittere confidentiam
vestram, quae magnam habet remunerationem. Patientia enim vobis
necessaria est, ut voluntatem Dei facientes, reportetis
promissionem. Adhuc enim modicum aliquantulumque, qui venturus est
veniet, et non tardabit. Justus autem meus ex fide vivit : quod si
subtraxerit se, non placebit animae meae.
Et aliquanto post [XII.]: Ideoque et nos tantam habentes
impositam nubem testium, deponentes omne pondus et circumstans nos
peccatum, per patientiam curramus ad propositum nobis certamen,
aspicientes in auctorem fidei et consummatorem Jesum: qui proposito
sibi gaudio, sustinuit crucem, confusione contempta, atque in dextera
sedis Dei sedet. Recogitate enim eum, qui talem sustinuit a
peccatoribus adversum semetipsum contradictionem, ut ne fatigemini
animis vestris deficientes. Nondum enim usque ad sanguinem restitistis
adversum peccatum repugnantes: et obliti estis consolationis, quae
vobis tanquam filiis loquitur dicens, Fili mi, noli negligere
disciplinam Domini, neque fatigeris dum ab eo argueris. Quem enim
diligit Dominus, castigat: flagellat autem omnem filium, quem
recipit. In disciplina perseverate; tanquam filiis vobis offert se
Deus. Quis enim filius quem non corripit pater? Quod si extra
disciplinam estis, cujus participes facti sunt omnes; ergo adulteri,
et non filii estis. Deinde patres quidem carnis nostrae habuimus
eruditores, et verebamur: non multo magis obtemperabimus Patri
spirituum; et vivemus? Et illi quidem in tempore paucorum dierum
secundum voluntatem suam erudiebant nos; hic autem ad id quod utile
est, in recipiendo sanctificationem ejus. Omnis autem disciplina in
praesenti quidem videtur non esse gaudii, sed moeroris; postea autem
fructum pecatissimum exercitatis per eam reddet justitiae. Propter
quod remissas manus et soluta genua erigite, et gressus rectos facite
pedibus vestris; ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur.
Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit
Deum. Contemplantes ne quis desit gratiae Dei, ne qua radix
amaritudinis sursum germinans impediat, et per illam inquinentur
multi: ne quis fornicator, aut profanus, ut Esau, qui propter unam
escam vendidit primitiva sua.
Et alio loco [XIII.]: Charitas fraternitatis maneat in vobis,
et hospitalitatem nolite oblivisci. Per hanc enim placuerunt quidam,
angelis hospitio receptis. Mementote vinctorum, tanquam simul
vincti, et laborantium, tanquam et ipsi in corpore manentes.
Honorabile connubium in omnibus, et torus immaculatus: fornicatores
enim et adulteros judicabit Deus. Sint mores sine avaritia, contenti
praesentibus. Ipse enim dixit, Non te deseram neque derelinquam:
ita ut confidenter dicamus, Dominus mihi adjutor est, non timebo quid
faciat mihi homo. Mementote praepositorum vestrorum, qui vobis locuti
sunt verbum Dei: quorum intuentes exitum conversationis, imitamini
fidem. Jesus Christus heri et hodie, ipse et in saecula. Doctrinis
variis et peregrinis nolite abduci. Optimum est enim gratia stabilire
cor, non escis, quae non profuerunt ambulantibus in eis. Habemus
altare, de quo edere non habent potestatem qui tabernaculo deserviunt.
Quorum enim animalium infertur sanguis pro peccato in sancta per
pontificem, horum corpora cremantur extra castra. Propter quod et
Jesus, ut sanctificaret per suum sanguinem populum, extra portam
passus est. Exeamus igitur ad eum extra castra, improperium ejus
portantes. Non enim habemus hic manentem civitatem, sed futuram
inquirimus. Per ipsum ergo offeramus hostiam laudis semper Deo, id
est fructum labiorum confitentium nomini ejus. Beneficentiae autem et
communionis nolite oblivisci: talibus enim hostiis promeretur Deus.
Obedite praepositis vestris, et subjacete eis; ipsi enim
pervigilant, quasi rationem pro animabus vestris reddituri: ut cum
gaudio hoc faciant, et non gementes; hoc enim non expedit vobis.
Orate pro nobis. Confidimus autem, quia bonam conscientiam habemus
in omnibus bene volentes conversari.
|
|
