|
[Cap. I.] Per quem maxima nobis et pretiosa promissa donavit, ut
per haec efficiamini divinae consortes naturae, fugientes ejus quae in
mundo est concupiscentiae corruptionem. Vos autem curam omnem
subinferentes, ministrate in fide vestra virtutem; in virtute autem,
scientiam; in scientia autem, abstinentiam; in abstinentia autem,
patientiam; in patientia autem, pietatem; in pietate autem,
fraternitatis amorem; in amore autem fraternitatis, charitatem. Haec
enim vobis cum adsint et superent, non vacuos, nec sine fructu vos
constituent in Domini nostri Jesu Christi cognitione . Cui enim non
praesto sunt haec, caecus est, et manu tentans, oblivionem accipiens
purgationis veterum suorum delictorum. Quapropter, fratres, magis
satagite, ut per bona opera certam vestram vocationem et electionem
faciatis. Haec enim facientes non peccabitis aliquando.
Et post paululum [II.]: Sicut et in vobis erunt magistri
mendaces, qui introducent sectas perditionis, et eum qui emit eos,
Deum negabunt , superducentes sibi celerem perditionem. Et multi
sequentur eorum luxurias, per quos via veritatis blasphemabitur, et in
avaritia fictis verbis de vobis negotiabuntur. Quibus judicium jam
olim non cessat, et perditio eorum non dormitat. Et alio loco:
Novit Dominus pios de tentatione eripere, iniquos vero in diem
judicii reservare cruciandos. Magis autem eos qui post carnem in
concupiscentia immunditiae ambulant, dominationemque contemnunt:
audaces, sibi placentes, sectas non metuunt introducere ,
blasphemantes. Ubi angeli fortitudine et virtute cum sint majores,
non portant adversus se exsecrabile judicium. Hi vero velut
irrationabilia pecora naturaliter in captionem et perniciem, in iis
quae ignorant blasphemantes, in corruptione sua peribunt, percipientes
mercedem injustitiae, voluptatem existimantes diei delicias,
coinquinationes et maculae deliciis affluentes, in conviviis suis
luxuriantes vobiscum, oculos habentes plenos adulterii et incessabilis
delicti, pellicientes animas instabiles, cor exercitatum in avaritia
habentes, maledictionis filii, derelinquentes rectam viam erraverunt.
Et post paucos versus: Superba enim vanitatis loquentes, pelliciunt
in desideriis carnis luxuriae, eos qui paululum effugiunt, qui in
errore conversantur, libertatem illis promittentes, cum ipsi servi
sint corruptionis. A quo enim quis superatus est, hujus et servus
est. Si enim refugientes coinquinationes mundi in cognitione Domini
nostri salvatoris Jesu Christi, his rursus implicati superantur;
facta sunt eis posteriora deteriora prioribus. Melius enim erat illis
non cognoscere viam justitiae, quam post agnitionem, retrorsum
converti ab eo, quod illis traditum est, sancto mandato. Contigit
enim illis illud veri proverbii: Canis reversus ad vomitum suum; et,
Sus lota in volutabro luti.
Et post aliquantum [III.]: Cum haec omnia dissolvenda sint,
quales oportet esse vos in sanctis conversationibus et pietatibus,
exspectantes et properantes in adventum diei Dei. Et paulo post:
Charissimi, haec exspectantes satagite immaculati et inviolati
inveniri in pace, et Domini nostri longanimitatem, salutem
arbitramini. Et alio loco: Vos igitur, fratres, praescientes
custodite, ne insipientium errore traducti, excidatis a propria
firmitate. Crescite vero in gratia et in cognitione Domini nostri et
salvatoris Jesu Christi. Ipsi gloria, et nunc et in diem
aeternitatis. Amen.
|
|
