|
In psalmo I. Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum, et in
via peccatorum non stetit, et in cathedra derisorum non sedit. Sed in
lege Domini voluntas ejus, et in lege ejus meditabitur die ac nocte.
In psalmo II. Nunc ergo, reges, intelligite; erudimini, judices
terrae. Servite Domino in timore, et exsultate cum tremore.
Adorate pure , ne forte irascatur, et pereatis de via. Cum
exarserit post paululum furor ejus, beati omnes qui sperant in eum.
In psalmo IV. Filii viri, usquequo, inclyti mei, ignominiose
diligitis vanitatem, quaerentes mendacium? Et paulo post:
Irascimini, et nolite peccare: loquimini in cordibus vestris super
cubilia vestra, et tacete. Sacrificate sacrificium justitiae, et
confidite in Domino. In psalmo V. Quoniam non es Deus volens
iniquitatem. Nec habitabit juxta te malignus; non stabunt iniqui in
conspectu oculorum tuorum. Odisti omnes operantes iniquitatem, perdes
loquentes mendacium. Virum sanguinum et dolosum abominabitur
Dominus. In psalmo XIV. Domine, quis peregrinabitur in tentorio
tuo? et quis habitabit in monte sancto tuo? Qui ingreditur sine
macula, et operatur justitiam, loquiturque veritatem in corde suo:
qui non est facilis in lingua sua, neque fecit amico suo malum, et
opprobrium non sustinuit super vicino suo. Despicitur oculis ejus
improbus , timentes autem Dominum glorificat. Jurat ut se affligat,
et non mutat. Pecuniam suam non dedit ad usuram, et munera adversus
innoxium non accepit. Qui facit haec, non movebitur in aeternum. In
psalmo XXIII. Quis ascendet in montem Domini? aut quis stabit
in loco sancto ejus? Innocens manibus et mundo corde, qui non
exaltavit frustra animam suam, et non juravit dolose. Accipiet
benedictionem a Domino, et justitiam a Deo salutari suo. In psalmo
XXVI. Lux mea Dominus et salutare meum, quem timebo? Dominus
fortitudo vitae meae, quem formidabo? Et post quatuor versus : Si
steterint adversum me castra, non timebit cor meum. Si surrexerit
contra me bellum, in hoc ego confidam. Unum petii a Domino, et hoc
requiram: ut habitem in domo Domini, omnibus diebus vitae meae; ut
videam pulchritudinem Domini, et attendam templum ejus. Et alio
loco: Tibi dixit cor meum, Quaesivi vultum ejus; faciem tuam,
Domine, requiram. Et postea: Exspecta Dominum, confortare, et
roboretur cor tuum, et sustine Dominum. In psalmo XXVII. Ne
tradas me cum impiis, et cum operantibus iniquitatem; qui loquuntur
pacem cum amicis suis, et est malum in corde eorum. In psalmo
XXX. Confortamini, et roboretur cor vestrum, omnes qui
exspectatis Dominum. In psalmo XXXI. Nolite fieri sicut equus
et mulus, quibus non est intelligentia. In chamo et freno maxillas
eorum constringe, qui non approximant ad te. Multi dolores impii;
confidentem autem in Domino misericordia circumdabit. Laetamini in
Domino et exsultate, justi; et gaudete, omnes recti corde. In
psalmo XXXII. Laudate, justi, Dominum; rectos decet
laudatio. Et alio loco: Beata gens cujus Dominus Deus ejus,
populus quem elegit Dominus in haereditatem sibi. In psalmo
XXXIII. Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in
ore meo. In Domino laudabitur anima mea; audiant mites et
laetentur. Magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus
pariter. Et post paucos versus: Gustate et videte, quia bonus
Dominus; beatus vir qui sperat in eo. Timete Dominum, sancti
ejus; quoniam non est inopia timentibus eum. Leones indiguerunt , et
esurierunt; quaerentibus autem Dominum, non deerit omne bonum.
Venite, filii, audite me; timorem Domini docebo vos. Quis est vir
qui velit vitam, diligens videre dies bonos? Custodi linguam tuam a
malo, et labia tua ne loquantur dolum. Recede a malo, et fac bonum;
quaere pacem, et persequere eam. Et post septem versus : Juxta est
Dominus contritis corde, et confractos spiritu salvabit. In psalmo
XXXVI. Noli contendere cum malignis, neque aemuleris facientes
iniquitatem. Quoniam sicut herba velociter conterentur; et sicut olus
viride arescent. Spera in Domino, et fac bonum; peregrinare in
terra, et pascere fide. Et delectare in Domino, et dabit tibi
petitiones cordis tui. Volve super Dominum viam tuam, et confide in
eo, et ipse faciet. Et educet sicut lumen justitiam tuam, et
judicium tuum sicut meridiem. Tace Domino, et exspecta eum: noli
contendere adversus eum qui proficit in via sua, adversus virum qui
facit quae cogitat. Dimitte iram, et relinque furorem; noli
contendere, ut male facias. Quoniam qui male faciunt, interibunt;
exspectantes autem Dominum, ipsi haereditabunt terram. Adhuc enim
modicum, et non erit impius; et cogitabis de loco ejus, et non
subsistet. Mites autem haereditabunt terram, et delectabuntur in
multitudine pacis. Et paulo post: Melius est parum justo, super
divitias impiorum multas. Quia brachia impiorum confringentur;
sublevat autem justos Dominus. Etpost aliquantum: Recede a malo,
et fac bonum. Et alibi: Exspecta Dominum, et custodi viam ejus;
et exaltabit te, ut possideas terram. Custodi simplicitatem, et vide
rectum; quia erit ad extremum viro pax. In psalmo XXXIX.
Beatus vir qui posuit Dominum confidentiam suam, et non est aversus
ad superbias pompasque mendacii. In psalmo XLIII. In Domino
gaudabimus tota die, et in nomine tuo in aeternum confitebimur. Et
paulo post: Omnia haec venerunt super nos; et non sumus obliti tui,
nec mentiti fuimus in pacto tuo. Non est conversum retro cor nostrum,
nec declinaverunt gressus nostri a semita tua. Quoniam dejecisti nos
in loco draconum, et operuisti nos umbra mortis. Si obliti sumus
nominis Dei nostri, et expandimus manus nostras ad Deum alienum;
numquid non Deus investigabit istud? ipse enim novit cogitationes
cordis. Quoniam propter te mortificati sumus tota die, reputati sumus
ut grex occisionis. In psalmo XLVI. Canite Deo, canite:
canite regi nostro, canite. Quia rex universae terrae Deus, canite
erudite. In psalmo XLIX. Immola Deo laudem, et redde
Altissimo vota tua. Et invoca me in die tribulationis: liberabo te,
et glorificabis me. Impio autem dixit Deus, Quid tibi est cum
narratione praeceptorum meorum, ut assumas pactum meum in ore tuo?
Qui odisti disciplinam, et projecisti verba mea post te. Si videbas
furem, consentiebas ei; et cum adulteris erat pars tua. Os tuum
dimisisti ad malitiam; et lingua tua concinnavit dolum. Sedens
adversum fratrem tuum loquebaris; et adversum filium matris tuae
fabricabaris opprobrium. Haec fecisti, et tacui: existimasti futurum
me similem tui; arguam te, et proponam ante oculos tuos. Intelligite
hoc, qui obliviscimini Deum; ne forte capiam, et non sit qui
liberet. Qui immolat confessionem, glorificat me; et qui ordinate
ambulat, ostendam ei salutare Dei. In psalmo L. Ab iniquitate
mea, et a peccato meo munda me. Quoniam iniquitatem meam ego
cognovi, et peccatum meum contra me est semper. Et alibi:
Sacrificium Deo spiritus contribulatus: cor contritum et humiliatum
Deus non despicies. In psalmo LI. Quid gloriaris in malitia,
potens? Misericordia Domini tota est die. Insidias cogitat lingua
tua, quasi novacula acuta faciens dolum. Dilexisti malum magis quam
bonum, mendacium magis quam loqui justitiam. Dilexisti omnia verba ad
devorandum, lingua dolosa. Sed Deus destruet te in sempiternum;
terrebit te, et evellet te de tabernaculo, et eradicabit te de terra
viventium. Videbunt justi, et timebunt, et super eum ridebunt:
Ecce vir qui non posuit Deum fortitudinem suam: sed speravit in
multitudine divitiarum suorum; confortatus est in insidiis suis. Ego
autem sicut oliva virens in domo Dei, speravi in misericordia Dei,
in saeculum sempiternum. Confitebor tibi in saeculum, quoniam
fecisti; et exspectabo nomen tuum, quoniam bonum in conspectu
sanctorum tuorum. In psalmo LXI. Sperate in eo omni tempore,
populi; effundite coram illo, cor vestrum : Deus spes nostra est.
Verumtamen vanitas filii Adam, mendacium filii viri: in stateris
dolosis fraudulenter agunt simul. Nolite confidere in calumnia, et in
rapina ne frustremini. Divitiae si affluxerint, ne apponatis cor.
In psalmo LXIII. Laetabitur justus in Domino, et sperabit in
eo. In psalmo LXVIII. Quia propter te portavi opprobrium;
operuit confusio faciem meam. Alienus factus sum fratribus meis, et
peregrinus filiis matris meae. Quia zelus domus tuae comedit me, et
opprobrium exprobrantium tibi cecidit super me. Et flevi in jejunio
animam meam; et factum est in opprobrium mihi. Et posui vestimentum
meum saccum; et factus sum illis in parabolam. Contra me loquebantur
qui sedebant in porta, et cantabant bibentes vinum. Et aliquanto
post: Laudabo nomen Dei in cantico, et magnificabo eum in
confessione. Et placebit Deo super vitulum novellum, cornua
efferentem et ungulas. Videntes mansueti laetabuntur. Qui quaeritis
Dominum, vivet anima vestra. Quoniam exaudivit pauperes Dominus.
In psalmo LXXII. Quia ecce qui elongant se a te, peribunt;
perdidisti omnem fornicantem a te. Mihi autem appropinquare Deo bonum
est: posui in Domino Deo spem meam, ut narrem omnes annuntiationes
tuas. In psalmo LXXV. Vovete, et reddite Domino Deo vestro;
omnes qui in circuitu ejus sunt, offerent dona terribili, auferenti
spiritum ducum, terribili regibus terrae. In psalmo LXXVII.
Ausculta, populus meus, legem meam; inclinate aurem vestram ad verba
oris mei. Aperiam in parabola os meum, loquar aenigmata antiqua. Et
alio loco: Et narrabunt filiis suis, ut ponant in Deo spem suam, et
non obliviscantur cogitationem ejus, et mandata ejus custodiant. In
psalmo LXXX. Laudate Deum fortitudinem nostram, jubilate Deo
Jacob. Et alio loco: Israel si audieris me, non sit in te deus
alienus, et non adores deum peregrinum. Ego sum Dominus Deus tuus.
In psalmo LXXXI. Usquequo judicatis iniquitatem, et facies
impiorum suscipitis? Judicate pauperi et pupillo, egeno et inopi
juste facite. In psalmo LXXXIII. Beati qui habitant in domo
tua, adhuc laudabunt te. Beatus homo cujus fortitudo est in te,
semitae in corde ejus: transeuntes in valle fletus fontem ponent eam.
Benedictionem quoque amicietur doctor : ibunt de fortitudine in
fortitudinem; parebunt apud Deum in Sion. Et paulo post: Quoniam
melior est dies in atriis tuis super millia. Elegi abjectus esse in
domo Dei mei, magis quam habitare in tabernaculis impietatis. In
psalmo XCI. Bonum est confiteri Domino, et psallere nomini tuo,
Altissime. In psalmo XCIII. Intelligite, stulti in populo;
et insipientes, aliquando discite. Et paulo post: Beatus vir quem
erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum. Ut quiescat a
diebus afflictionis, donec fodiatur impio interitus. In psalmo
XCIV. Venite adoremus, et curvemur, flectamus genua ante faciem
Domini factoris nostri. Et post duos versus: Hodie si vocem ejus
audieritis, nolite obdurare corda vestra; sicut in contradictione,
sicut in die tentationis in deserto. In psalmo XCV. Cantate
Domino canticum novum, cantate Domino, omnis terra. Cantate
Domino, benedicite nomini ejus: annuntiate de die in diem salutare
ejus. Narrate in gentibus gloriam ejus, in universis populis
mirabilia ejus. Et post sex versus: Afferte Domino, familiae
populorum, afferte Domino gloriam et fortitudinem. Afferte Domino
gloriam nomini ejus; levate munera, et introite in atria ejus.
Adorate Dominum in decore sanctuarii. In psalmo XCVI. Qui
diligitis Dominum, odite malum. Et post tres versus: Laetamini,
justi, in Domino, et confitemini memoriae sanctae ejus. In psalmo
XCVII. Jubilate Domino, omnis terra; vociferamini, et
laudate, et canite. In psalmo XCVIII. Exaltate Dominum Deum
nostrum, et adorate scabellum pedum ejus, quia sanctus est . In
psalmo XCIX. Jubilate Domino, omnis terra, servite Domino in
laetitia. Ingredimini coram illo in laude. Scitote quoniam Dominus
ipse est Deus; ipse fecit nos, et ipsius sumus . Et post unum
versum: Ingredimini portas ejus in gratiarum actione, atria ejus in
laude; confitemini ei. In psalmo C. Deambulabo in simplicitate
cordis mei in medio domus meae. Non ponam coram oculis meis verbum
Belial. Facientem declinationes odivi, nec adhaesit mihi. Cor
pravum recedet a me; malum nesciam. Loquentem in abscondito contra
proximum suum, hunc interficiam . Superbum oculis et altum corde,
cum hoc esse non potero. Oculi mei ad fideles terrae, ut habitent
mecum: ambulans in via simpliciter, hic ministrabit mihi. Non
habitabit in medio domus meae faciens malum : loquens mendacium non
placebit in conspectu oculorum meorum. Mane perdam omnes impios
terrae, ut interficiam de civitate Domini universos qui operantur
iniquitatem. In psalmo CII. Misericordia autem Domini, ab
aeterno et usque in aeternum super timentes eum. Et justitia ejus
super filios filiorum, iis qui custodiunt pactum ejus, et recordantur
praeceptorum ejus ad facienda ea. In psalmo CIV. Confitemini
Domino, et invocate nomen ejus; notas facite populis cogitationes
ejus. Canite ei, et psallite illi: loquimini in universis
mirabilibus ejus. Exsultate in nomine sancto ejus; laetetur cor
quaerentium Dominum. Quaerite Dominum et virtutem ejus, quaerite
faciem ejus jugiter. Recordamini mirabilium ejus, quae fecit,
signorum et judiciorum oris ejus. In psalmo CVII. Paratum cor
meum, Deus; cantabo et psallam: sed et gloria mea. Consurge,
psalterium et cithara; consurgam mane. Confitebor tibi in populis,
Domine, cantabo te in nationibus. In psalmo CX. Confitebor
Domino in toto corde meo, in consilio justorum et congregatione. Et
in alio loco: Principium sapientiae timor Domini: doctrina bona
cunctis qui faciunt eam; laus ejus perseverans jugiter. In psalmo
CXI. Beatus vir qui timet Dominum; in mandatis ejus volet nimis.
Et post quinque versus: Bonus vir clemens et fenerans, dispensabit
verba sua in judicio; quia in aeternum non commovebitur. In memoria
sempiterna erit justus; ab auditu malo non timebit. Paratum cor ejus
confidens in Domino; firmum cor ejus, non timebit donec aspiciat in
hostibus suis. Dispersit, dedit pauperibus: justitia ejus permanet
in aeternum; cornu ejus exaltabitur in gloria. Impius videbit et
irascetur, dentibus frendet, et tabescet: desiderium impiorum
peribit. In Psalmo CXII. Laudate, servi, Dominum, laudate
nomen Domini. Sit nomen Domini benedictum, a modo et usque in
aeternum. Ab ortu solis usque ad occasum ejus, laudabile nomen
Domini. In psalmo CXIII. Idola Gentium argentum et aurum,
opus manuum hominum. Os habent, et non loquentur; oculos habent, et
non videbunt. Aures habent, et non audient, etc. Et paulo post:
Similes illis fiant qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis.
Israel confidit in Domino; auxiliator et protector eorum est. Domus
Aaron confidit in Domino; auxiliator et protector eorum est.
Timentes autem Dominum confidunt in Domino; auxiliator et protector
eorum est. In psalmo CXV. Credidi propter quod locutus sum, ego
afflictus sum nimis. Et post aliquantum: Quid reddam Domino pro
omnibus quae retribuit mihi? Calicem salutaris accipiam, et nomen
Domini invocabo. Gloriosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus.
Et post tres versus: Tibi immolabo hostiam laudis, et in nomine
Domini invocabo. Vota mea Domino reddam in conspectu omnis populi
ejus; in atriis domus Domini, in medio tui, Jerusalem. In psalmo
CXVI. Laudate Dominum, omnes gentes; collaudate eum, universi
populi. In psalmo CXVII. Confitemini Domino, quoniam bonus,
quoniam in aeternum misericordia ejus. Dicat nunc Israel, quoniam in
aeternum misericordia ejus. Dicat domus Aaron, quoniam in aeternum
misericordia ejus. Dicant qui timent Dominum, quoniam in aeternum
misericordia ejus. Cum tribularer invocavi Dominum, et exaudivit me
in latitudine Dominus. Et post quinque versus: Melius est sperare
in Domino, quam sperare in homine. Melius est sperare in Domino,
quam sperare in principibus. Et post octo versus: Fortitudo mea et
laus mea Dominus, et factus est mihi in salutem. Vox laudis et
salutis in tabernaculis justorum. In psalmo CXVIII. Beati
immaculati in via, qui ambulant in lege Domini. Beati qui custodiunt
testimonia ejus, in toto corde requirunt eum. Et alio loco: Et
ambulabo in spatioso, quia praecepta tua quaesivi. Et loquar in
testimoniis tuis coram regibus, et non confundar. Et delectabor in
mandatis tuis, quae dilexi. Et levabo manus meas ad mandata tua,
quae dilexi; et loquar in praeceptis tuis. Et post quatuor versus:
A lege tua non declinavi. Recordatus sum judiciorum tuorum a
saeculo, Domine, et consolatus sum. Horror obtinuit me ab impiis,
quia dereliquerunt legem tuam. Carmina erant mihi praecepta tua, in
domo peregrinationis meae. Recordatus sum in nocte nominis tui,
Domine, et custodivi legem tuam. Hoc factum est mihi, quia
praecepta tua custodivi. Pars mea, Domine , dixi, ut custodiam
verbum tuum. Deprecatus sum vultum tuum in toto corde; miserere mei
secundum eloquium tuum. Recogitavi vias meas, et converti pedes meos
ad testimonia tua. Festinavi, et non neglexi custodire mandata tua.
Funes impiorum implicaverunt me; legem tuam non sum oblitus. Medio
noctis surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis
tuae. Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium
praecepta tua, Et post paucos versus: Ego autem in toto corde
servabam praecepta tua. Incrassatum est velut adeps cor eorum, et ego
in lege tua meditabar. Bonum mihi quia afflictus sum, ut discerem
praecepta tua. Melior mihi est lex oris tui, super millia auri et
argenti. Et post paucos versus: Quia lex tua meditatio mea. Et
post paululum: Ego autem loquar in praeceptis tuis. Et post
paululum: Praecepta tua non sum oblitus. Et post duos versus:
Foderunt mihi superbi foveas, quae non erant juxta legem tuam. Et
post duos versus: Paulo minus consumpserunt me in terra; ego autem
non dimisi praecepta tua. Et post septem versus: Nisi quod lex tua
delectatio mea, forte periissem in pressura mea. In sempiternum non
obliviscar praeceptorum tuorum; quia per ipsa vivificasti me. Tuus
ego sum, salva me; quoniam praecepta tua quaesivi. Me exspectaverunt
impii, ut perderent me; testimonium tuum considerabo. Omnis
consummationis vidi finem; latum mandatum tuum nimis. Quam dilexi
legem tuam! tota die haec meditatio mea. Et paulo post: Ab omni
semita mala prohibui pedes meos, ut custodirem verba tua. A judiciis
tuis non recessi, quia tu illuminasti me. Quam dulce gutturi meo
eloquium tuum! super mel ori meo. Praecepta tua considerabam;
propterea odivi omnem semitam mendacii. Lucerna pedi meo verbum tuum,
et lux semitae meae. Et post septem versus: Anima mea in manu mea
semper, et legis tuae non sum oblitus. Posuerunt impii laqueum mihi,
et a praeceptis tuis non aberravi. Haereditas mea testimonia tua in
sempiternum; quia gaudium cordis mei sunt. Inclinavi cor meum, ut
facerem justificationes tuas, propter aeternam retributionem.
Tumultuosos odivi, et legem tuam dilexi. Protectio mea et scutum
meum tu es: verbum tuum exspectavi. Recedite a me, maligni, et
custodiam mandata Dei mei. Et post septem versus: Quasi scoriam
computasti omnes impios terrae; propterea dilexi testimonia tua.
Horripilavit a timore tuo caro mea, et judicia tua timui. Feci
judicium et justitiam, ne derelinquas me iis qui calumniantur me. Et
post paucos versus: Propterea dilexi mandata tua super aurum et
topazium. Propterea in universa praecepta tua direxi; omnem semitam
mendacii odio dabui. Mirabilia testimonia tua; idcirco custodivit ea
anima mea. Et post duos versus: Os meum aperui, et respiravi; quia
mandata tua desiderabam. Et alio loco: Consumpsit me zelus meus,
quia obliti sunt verborum tuorum hostes mei. Probatus sermo tuus
nimis, et servus tuus dilexit illum. Parvulus ego sum et
contemptibilis; sed praecepta tua non sum oblitus. Et post tres
versus: Mandata tua voluntas mea. Et paulo post: Vide afflictionem
meam, et eripe me; quia legis tuae non sum oblitus. Et post sex
versus: Multi qui persequuntur me, et affligunt me; a testimoniis
tuis non declinavi. Vidi praevaricatores tuos, et moerebam; quia
verbum tuum non custodierunt. Vide quoniam praecepta tua dilexi,
Domine; juxta misericordiam tuam vivifica me. Et post quatuor
versus: Gaudens ego sum in eloquio tuo, sicut qui invenit spolia
multa. Mendacium odio habui, et detestatus sum; legem autem tuam
dilexi. Septies in die laudavi te, super judiciis justitiae tuae.
Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.
Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua feci. Custodivit
anima mea testimonia tua, et dilexit ea nimis. Custodivi praecepta
tua et testimonia tua, quia omnes viae meae in conspectu tuo. Et post
octo versus: Sit manus tua auxiliatrix mea; quia praecepta tua
elegi. Desideravi salutare tuum, Domine, et lex tua voluntas mea
est . Et post duos versus: Erravi quasi ovis perdita; quaere servum
tuum, quia mandatorum tuorum non sum oblitus. In psalmo CXIX.
Ego pacifica loquebar, et illi debellabant ea. In psalmo CXXI.
Rogate pacem Jerusalem: sit bene iis qui diligunt eam. Et post duos
versus: Propter fratres meos et proximos meos, loquebar pacem tibi.
Propter domum Domini Dei nostri, quaerebam bona tibi. In psalmo
CXXII. Ad te levavi oculos meos, qui habitas in coelis. Ecce
sicut oculi servorum ad manus dominorum suorum, sicut oculi ancillae ad
manum dominae suae; sic oculi nostri ad Dominum Deum nostrum, donec
misereatur nostri. In psalmo CXXIV. Qui confidunt in Domino,
quasi mons Sion; immobilis in aeternum inhabitabilis Jerusalem. In
psalmo CXXVII. Beatus omnis qui timet Dominum, qui ambulat in
viis ejus . In psalmo CXXIX. Sustinui Dominum, sustinuit
anima mea, et verbum ejus exspectavi. In psalmo CXXX. Domine,
non est exaltatum cor meum, neque elati sunt oculi mei; et non
ambulavi in magnis et in mirabilibus super me. Si non proposui, et
silere feci animam meam; sicut ablactatus ad matrem suam, ita
ablactata ad me anima mea. Exspecta, Israel, Dominum, a modo et
usque in aeternum. In psalmo CXXXII. Ecce quam bonum est et
quam decorum, habitare fratres in unum. In psalmo CXXXIII.
Ecce benedicite Domino, omnes servi Domini; qui statis in domo
Domini, in atriis domus Dei nostri. In noctibus levate manus
vestras ad sanctum , et benedicite Domino. In psalmo CXXXIV.
Laudate nomen Domini; laudate, servi, Dominum. Qui statis in
domo Domini, in atriis domus Dei nostri. Laudate Dominum, quoniam
bonus Dominus; canite nomini ejus, quoniam decens. Et post pauca:
Idola Gentium argentum et aurum, opera manuum hominum. Os habent,
et non loquentur; oculos habent, et non videbunt, etc. Et paulo
post: Similes illis fiant qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in
eis. Domus Israel, benedicite Domino; domus Aaron, benedicite
Domino; timentes Dominum, benedicite Domino. In psalmo
CXXXV. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in aeternum
misericordia ejus. Confitemini Deo deorum, quoniam in aeternum
misericordia ejus. Confitemini Domino dominorum, quoniam in aeternum
misericordia ejus. Et in fine psalmi: Confitemini Deo coeli,
quoniam in aeternum misericordia ejus. In psalmo CXXXVI. Si
oblitus fuero tui, Jerusalem, in oblivione sit dextera mea.
Adhaereat lingua mea gutturi meo, si non recordatus fuero tui,
Jerusalem. Si non praeposuero Jerusalem in principio laetitiae
meae. In psalmo CXXXVIII Nonne odientes te, Domine,
odivi, et contra adversarios tuos distabui? Perfecto odio oderam
illos; inimici facti sunt mihi. In psalmo CXXXIX. Ne des,
Domine, desideria impii; scelera ejus ne effundantur, et eleventur.
Et post quatuor versus: Vir linguosus non dirigetur in terra. In
psalmo CXL. Corripiat me justus in misericordia, et arguat me:
oleum amaritudinis non impinguet caput meum. Et post quinque versus:
Quoniam ad te, Domine, oculi mei: in te speravi; ne evacues animam
meam. In psalmo CXLI. Voce mea ad Dominum clamavi, voce mea ad
Dominum deprecatus sum. Effundam in conspectu ejus eloquium meum,
tribulationem meam coram illo annuntiabo. Et post sex versus:
Clamavi ad te, Domine; dixi, Tu es spes mea, pars mea in terra
viventium. In psalmo CXLII. Meditabar omnia opera tua, facta
manuum tuarum loquebar. Expandi manus meas ad te; anima mea quasi
terra sitiens ad te. Et post tres versus: Fac me audire mane
misericordiam tuam, quoniam in te confido. Notam fac mihi viam in qua
ambulo, quoniam ad te levavi animam meam. Libera me de inimicis,
Domine: a te protectus sum. In psalmo CXLIII. Libera me, et
erue me de manu filiorum alienorum; quorum os locutum est vanitatem,
et dextera eorum dextera mendacii. Ut sint filii nostri quasi
plantatio crescens in adolescentia sua. Filiae nostrae quasi anguli
ornati ad similitudinem templi. Promptuaria nostra plena, et
supereffundentia ex hoc in illud. Pecora nostra in millibus, et
innumerabilia in compitis nostris: tauri nostri pingues. Non est
interruptio, et non est egressus, et non est ululatus in plateis
nostris. Beatus populus cujus talia sunt; beatus populus cujus
Dominus Deus ejus. In psalmo CXLIV. Exaltabo te, Domine,
Deus meus, rex, et benedicam nomini tuo in aeternum et ultra. In
omni die benedicam tibi, et laudabo nomen tuum in sempiternum jugiter.
Et post duos versus: Generatio ad generationem laudabit opera tua,
et fortitudines tuas annuntiabunt. Decorem gloriae magnitudinis tuae,
et verba mirabilium tuorum loquar. Et fortitudinem horribilium tuorum
loquentur, et magnitudines tuas narrabunt. Memoriam multae bonitatis
tuae loquentur, et justitias tuas laudabunt. Et post tres versus:
Et sancti tui benedicunt tibi. Gloriam regni tui dicent, et
fortitudines tuas loquentur. Ut ostendant filiis hominum fortitudines
ejus, et gloriam decoris regni ejus. Et paulo post: Juxta est
Dominus omnibus qui invocant eum in veritate. Placitum timentium se
faciet, et clamorem eorum audiet, et salvabit eos. Custodit Dominus
omnes diligentes se; et universos impios conteret. Laudem Domini
loquetur os meum, et benedicet omnis caro nomini sancto ejus in
aeternum et jugiter. In psalmo CXLV. Lauda, anima mea,
Dominum: laudabo Dominum in vita mea, cantabo Deo meo, quamdiu
sum. Nolite confidere in principibus, in filio hominis cui non est
salus. Et post duos versus: Beatus cujus Deus Jacob auxiliator
ejus, spes ejus in Domino Deo suo. In psalmo CXLVI. Laudate
Dominum, quoniam bonus est: canticum Dei nostri , quoniam decorum
est, pulchra laudatio. Et post paucos versus: Suscipiens mansuetos
Dominus; humilians impios usque ad terram. Canite Domino in
confessione, canite Deo nostro. Et post quatuor versus: Non est in
fortitudine equi voluntas ejus, neque in tibiis viri placebitur ei.
Placebitur Domino in iis qui timent eum, et exspectant misericordiam
ejus. In psalmo CXLVIII. Reges terrae et omnes populi,
principes et universi judices terrae, juvenes et virgines, senes cum
pueris laudent nomen Domini. In psalmo CXLIX. Cantate Domino
canticum novum; laus ejus in congregatione sanctorum. Laetetur
Israel in factore suo, filii Sion exsultent in rege suo. Et post
tres versus: Exaltabit mansuetos in Jesu. Exsultabunt sancti in
gloria, laudabunt in cubilibus suis; exaltationes Dei in gutture
eorum. In psalmo CL. Laudate Dominum in sanctis ejus, laudate
eum in fortitudine potentiae ejus. Laudate eum in fortitudinibus
ejus, laudate eum juxta multitudinem magnificentiae suae. Et in fine
psalmi: Omne quod spirat laudet Dominum.
Haec de libro Psalmorum collegimus, in quibus suam quisque vitam, si
proficere affectat, inspiciat. Ubi lectorem admonemus, ut ea quae de
Psalmis posui, tanquam unum psalmam contextim legat, tacitis verbis
meis, quae ad hoc interposui, ut si voluerit, inspiciat ubi sit
scriptum quod posui, id est, quoto vel in quo loco ejusdem psalmi.
His enim praetermissis qui lectione continuata inspexerit sola verba
Psalmorum, multo jucundius, et ob hoc utilius ex divinis afficietur
eloquiis. Nunc de libris Salomonis quae videbuntur huic operi
necessaria, colligemus: ac primum de Proverbiis; qui liber si bene
intelligatur, ad mores pios informandos pene totus valebit. Sed ea
quae obscura sunt praetermitto: habeant ea, quibus exerceantur,
lectores dilectoresque spiritualium litterarum; nos in hoc opere
statuimus illa ponere quae ad agendam vitam facile intellecta
referantur. Quamvis multis videri possim apertissima praetermisisse;
nonnullaque hinc potius clausa sunt, unde putantur esse perspicua.
Quid enim tam clarum videtur, et quid tam inepte fit, si ad
proprietatem velis accipere, quod ibi scriptum est, Ab aqua aliena
abstine te, et de fonte alieno ne biberis ? Aut quid valet ad mores
corrigendos, nisi illic intellectus altior requiratur, quod dictum
est, Paupertas virum humiliat, manus autem fortium locupletat
(Prov. X, 4)? Cum et non esse pauperem, et esse manibus
fortem, non sit in bonorum hominum potestate, sed et multis provenerit
pessimis; et hoc proverbium male intellectum, possit provocare
pauperes fortes, ut rapinis se existiment debere ditescere. Quis non
autem rideat, si proprie positum putaverit quod ibi legitur, Non enim
nascuntur filii malignis (Id. XXIV, 20)? Omnia ergo talia
relinquemus, et ea quibus suadetur aliquid aliquanto diutius, cum id
quod suadetur atque praecipitur non sit obscurum, et id potius sit
ponendum in hoc Speculo, ubi se illi inspiciant, quibus jam persuasum
est, bene ac laudabiliter vivere, sed ut hoc faciant, quae sibi
optanda atque observanda sint, quaerunt. Haec itaque de Proverbiis
Salomonis ponenda credimus.
|
|
