|
25. Quarta petitio est, Panem nostrum
quotidianum da nobis hodie. Panis quotidianus, aut pro iis omnibus
dictus est, quae hujus vitae necessitatem sustentant, de quo cum
praeciperet, ait, Nolite cogitare de crastino; ut ideo sit additum,
de nobis hodie: aut pro Sacramento corporis Christi, quod quotidie
accipimus: aut pro spirituali cibo, de quo idem Dominus dicit,
Operamini escam quae non corrumpitur; et illud, Ego sum panis
vitae, qui de coelo descendi (Joan. VI, 17, 41). Sed
horum trium quid sit probabilius, considerari potest. Nam forte
quispiam moveatur, cur oremus pro his adipiscendis quae huic vitae sunt
necessaria, veluti est victus et tegumentum, cum ipse Dominus dicat,
Nolite solliciti esse quid edatis, vel quid induamini. An potest
quisque de ea re pro qua adipiscenda orat, non esse sollicitus; cum
tanta intentione animi oratio dirigenda sit, ut ad hoc totum illud
referatur quod de claudendis cubiculis dictum est, et illud quod ait,
Quaerite primum regnum Dei et justitiam ejus, et haec omnia
apponentur vobis? Non ait utique, Quaerite primum regnum Dei, et
deinde ista quaerite; sed, haec omnia, inquit, apponentur vobis,
scilicet etiam non quaerentibus. Quomodo autem recte dicatur non
quaerere aliquis, quod ut accipiat intentissime Deum deprecatur,
nescio utrum inveniri queat.
26. De Sacramento autem corporis Domini ut illi non moveant
quaestionem, qui plurimi in orientalibus partibus, non quotidie coenae
dominicae communicant, cum iste panis quotidianus dictus sit: ut ergo
illi taceant, neque de hac re suam sententiam defendant vel ipsa
auctoritate ecclesiastica , quod sine scandalo ista faciunt, neque ab
eis qui ecclesiis praesunt facere prohibentur, neque non obtemperantes
damnantur; unde probatur non hunc in illis partibus intelligi
quotidianum panem; nam magni peccati crimine arguerentur, qui ex eo
non accipiunt quotidie: sed ut de istis, ut dictum est, nihil in
aliquam partem disseramus, illud certe debet occurrere cogitantibus,
regulam nos orandi a Domino accepisse, quam transgredi non oportet vel
addendo aliquid, vel praetereundo. Quod cum ita sit, quis est qui
audeat dicere, semel tantum nos orare debere orationem dominicam; aut
certe etiam si iterum vel tertio, usque ad eam tantum horam qua corpori
Domini communicamus, postea vero non sic orandum per reliquas partes
diei? Non enim jam dicere poterimus, da nobis hodie, quod jam
accepimus: aut poterit quisque cogere, ut etiam ultima diei parte
Sacramentum illud celebremus.
27. Restat igitur ut quotidianum panem accipiamus spiritualem,
praecepta scilicet divina, quae quotidie oportet meditari et operari.
Nam de ipsis Dominus dicit, Operamini escam quae non corrumpitur.
Quotidianus autem iste cibus nunc dicitur, quamdiu ista vita
temporalis per dies decedentes succedentesque peragitur. Et revera
quamdiu nunc in superiora, nunc in inferiora, id est, nunc in
spiritualia, nunc in carnalia animi affectus alternat, tanquam ei qui
aliquando pascitur cibo, aliquando famem patitur; quotidie panis
necessarius est, quo reficiatur esuriens, et relabens erigatur.
Sicut itaque corpus nostrum in hac vita, ante illam scilicet
immutationem, cibo reficitur, quia sentit dispendium: sic et animus,
quoniam temporalibus affectibus quasi dispendium ab intentione Dei
patitur, praeceptorum cibo reficiatur. Da nobis hodie autem dictum
est, quamdiu dicitur hodie, id est, in hac temporali vita. Sic enim
cibo spirituali post hanc vitam saturabimur in aeternum, ut non tunc
dicatur quotidianus panis; quia ibi temporis volubilitas, quae diebus
dies succedere facit, unde appelletur quotidie, nulla erit. Ut autem
dictum est, Hodie si vocem ejus audieritis (Psal. XCIV, 8);
quod interpretatur Apostolus in Epistola quae est ad Hebraeos,
Quamdiu dicitur hodie (Hebr. III, 13): ita et hic
accipiendum est, Da nobis hodie. Si quis autem etiam de victu
corporis necessario, vel de Sacramento Dominici corporis istam
sententiam vult accipere, oportet ut conjuncte accipiantur omnia tria;
ut scilicet quotidianum panem simul petamus, et necessarium corpori,
et sacratum visibilem, et invisibilem verbi Dei .
|
|
